Η τάξη του 1942

Μία σπάνια φωτογραφία της τάξης του '42 που μας έδωσε η Δήμητρα Μάτου, μητέρα του επίσης απόφοιτου Ανδρέα Παπανδρικόπουλου (74). Πέραν του γεγονότος ότι η ίδια 'εχει σημειώσει πολλά ονόματα καθηγητών και μαθητών οι μεταγενέστεροι αναγνωρίζουν στους καθηγητές την φιλόλογο / ιστορικό, Ρίτσα Αναστασιάδου, που 24χρονη διακρίνεται στη φωτογραφία και είναι ίσως η μόνη καθηγήτρια που δίδαξε πριν και μετά τον Πόλεμο στη Σχολή.

 matou class1942 a

matou class1942 b

πηγή: Δήμητρα Μάτου (42)

Αντιγράφουμε από την ίδια ενότητα τις σημειώσες της Δήμητρας Μάτου (δίχως να είναι βέβαιη η αντιστοίχηση ανά σειρά)

Herr Greulich (Klassenlehrer)
Herr Groß Friedrich (Mathematiklehrer)
κ. Αναστασιάδου Πουλχερία (Ιστορία) (βιογραφικό στην ενότητα "Εκδόσεις /οι δικοί μας Έλληνες")
κ. Μονογιός Δημήτριος (αρχαία-νέα)

Δαμιανός (Δάμος) Μαυρίδης  
Αμβρόσιος Δαρδούγιας
Jakob Νικολαΐδης (Τζακ)  
Μίμης Ιορδανίδης
Πέτρος Παπαπέτρος
Νίκος Ψωμιάδης
Αλέκος Μακρής  
Κώστας Θεοφανίδης
Δημοσθένης Καρυωτάκης
Γιάννης Σοφιανόπουλος
Αθηνά Πετροπούλου-Αργυρού
Αμαλία Γκιέζικου-Κλώνη
Μαρία Λαμπρινοπούλου-Κασκαρέλη
Ίρις Στράδη
Σμάρω Κλωνάρη
Μαρία Ραγκούση-Τζαννετάκου
Beata Κατσίκη
Ναταλία Σερράου
Janna Ζάννου-Μελετοπούλου
Αλίκη Κωνσταντοπούλου-Περρωτή  
Κατερίνα Φορτούνα
Αλίκη Ψωμιάδου
Δήμητρα Μάτου-Παπανδρικοπούλου  
Ντίνα Ασημακοπούλου

Μας αποχαιρέτησε η Νίκη Γουλανδρή

goulandri niki atelie

Το Σάββατο 9 Φεβρουαρίου μας "αποχαιρέτησε" σε ηλικία 94 χρόνων η Νίκη Γουλανδρή, η Νίκη Κεφαλά των χρόνων της Αραχώβης, των χρόνων του Πολέμου. Βρέθηκε στην ίδια αυλή με την Βεατρίκη Δημητριάδου, την 'Εβη Στασινοποπούλου - Τουλούπα, την Ροδούλα Σταθάκη - Κούμαρη, την Νάτα Μελά, την Ζωζώ Χουτοπούλου, την Αλίκη Περρωτή - Κωνσταντοπούλου αλλά φοίτησε στο Γερμανικό Τμήμα. Δίπλα μας πάντα, και μετά την επαναλειτουργία της Σχολής το 1956, παρακολουθούσε στενά τις εξελίξεις, τις εκδηλώσεις, ήταν σε στενή επαφή με τις συμμαθήτριές.

Στην εκδήλωση "Οι Απόφοιτοι του Πολέμου" το 2013, που την τιμήσαμε μαζί με τα άλλα παιδιά εκείνης της περιόδου, δεν είχε καταφέρει να έρθει. Την είχαμε επισκεφθεί στο σπίτι της στο Μουσείο λίγες ημέρες μετά για να της δώσουμε τα δώρα της από την εκδήλωση. Μας υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά, κομψή και περιποιημένη όπως πάντα, μας είπε ιστορίες από το σχολείο, μας είπε πως παρακολουθεί τα νέα μας, μας είπε ότι είναι κοντά μας. Είναι όντως κοντά μας. Νίκη, καλό ταξείδι και σ΄ευχαριστούμε. Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου στις 12 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς.

Δείτε το βιογραφικό της...

"Έξι χρόνια Γερμανική Σχολή - Θεμέλιο ζωής"...

Τιμητική βραδιά για τους Απόφοιτους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου"...

goulandri niki 2019

"Έφυγε" ο Τζακ Νικολαΐδης

Έφυγε στις 30 Αυγούστου 2015 σε ηλικία 90 ετών ο Τζάκ Νικολαΐδης, απόφοιτος της περιόδου του Πολέμου, αθλητής και παράγων του Παναθηναϊκού. Ο Τζακ είχε τιμηθεί όπως και άλλοι συμμαθητές του από τον Σύλλογο στην εκδήλωση "Οι Απόφοιτοι του Πολέμου" το καλακαίρι του 2013.

Απο την ανακοίνωση του  Παναθηναϊκού δανειζόμαστε μία παράγραφο: Ο Ιάκωβος (όλοι τον φώναζαν Τζακ), ανιψιός του μεγάλου Απόστολου Νικολαϊδη,  ήταν μέλος της μεγάλης ομάδας του Παναθηναϊκού στη μεταπολεμική περίοδο, όταν και κυριάρχησε απόλυτα με συμπαίκτες τον αδερφό του, Γιώργο Νικολαϊδη καθώς επίσης και τους Γιάννη Λάμπρου, Παναγιώτη Κουκόπουλο, Μίσα Πανταζόπουλο, Στέλιο Αρβανίτη και Νίκο Μήλα. Όλοι ήταν και βασικά στελέχη της Εθνικής Ελλάδας.

Πριν λίγο καιρό είχαμε πάρει μια φωτογραφία από τη Δήμητρα Μάτου, απόφοιτο του 1942, συμμαθήτρια του Τζακ, Jakob Νικολαίδης όπως τον σημειώνει πάνω στη φωτογραφία αυτή (αριστερά, τρίτο όνομα κάτω από το όριο της φωτογραφίας). Πρόκειται για μία από τις τάξεις που τελείωσαν μέσα στον Πόλεμο.

Η φωτογραφία αυτή όμως αναφέρει και ένα άλλο όνομα που όλοι οι μεταπολεμικοί απόφοιτοι θυμόμαστε πολύ καλά. Αρειτερα από την φωτογραφία γράφει η Δήμητρα Μάτου τέσσερα ονόματα. Το τρίτο από αυτά είναι της Ρίτσας Αναστασιάδου, ιστορικού από τότε, και διακρίνεται καθιστή στην κάτω σειρά αριστερά από τους τρεις καθηγητές, ενώ ακόμη πιο αριστερά της είναι μία άλλη καθηγήτρια. Πρόκειται για ντοκουμέντο ιδιαιτέρως σπάνιο που έχουμε στο site μας στην ενότητα "Εκδόσεις / Klassenzimmer" στην τάξη του 1942. Να σημειώσουμε ότι ο γιός της Δήμητρας Μάτου, ο Ανδρέας Παπανδρικόπουλος, απόφοιτος του 1974, είχε τη "Ρίτσα" φιλόλογο.

Οι άλλοι καθηγητές που ασημειώνονται είναι οι  Greulich (Klassenlehrer), Groß (Mathematiklehrer) και Μονογιός (αρχαία, νέα). Από τους μαθητές και τις μαθήτριες βλέπουμε το όνομα της Αλίκης Κωνσταντοπούλου - Περρωτή (στην τελευταία σειρά των σημειώσεων), που είχαμε τιμήσει στην εκδήλωση του 2013, ενώ ακριβώς από επάνω είναι γραμμένο της Joanna Ζάννου-Μελετοπούλου.

matou class1942 a

Νίκη Γουλανδρή: «Ηθελα να είμαι χρήσιμη»

Μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Νίκης Γουλανδρη δημοσιεύτηκε στο Βήμα της Κυριακής 17 Φεβρουαρίου. Περισσότερα tovima.gr...

Μας άφησε ο Αργύρης Φορτούνας

Την Παρασκευή 4 Ιουλίου 2014 απεβίωσε ήσυχα στο σπίτι του στην Αίγινα σε ηλικία 89 ετών ο Αργύρης Φορτούνας, απόφοιτος του 1942, της περιόδου του Πολέμου. Ο Αργύρης είχε εμφανιστεί και μιλήσει στην Aula μέσω skype στην εκδήλωση προς τιμήν των Αποφοίτων του Πολέμου πριν από ένα χρόνο, τον Ιούνιο του 2013, ενώ διατηρούσε συχνή επαφή με την Βεατρίκη Δημητριάδου και την ΈβηΤουλούπα.

Η κηδεία του έγινε την Κυριακή το απόγευμα στην fortounas argyris afierosiΠαναγίτσα στην Αίγινα. Ήρθε πολύ κόσμος, ήταν τα δυό του παιδιά ο Γιώργος και η Τίτσα, τα εγγόνια του, αλλά και από τη Γερμανική Σχολή η συμμαθήτριά του Έβη Τουλούπα και ο Κώστας Γαλάνης από τον Σύλλογο των Αποφοίτων. Ο Αργύρης είχε έρθει σε επαφή με το Σύλλογο το 2012 έπειτα από πρωτοβουλία της συμμαθήτριάς του Βεατρίκης Δημητριάδου, και έστειλε αντίγραφα των βιβλίων του με αναμνήσεις από την Κατοχή. Αντιγράφουμε από το blog οδός Αιγίνης ένα αφιέρωμα των συντοπιτών του, όπου διακρίνεται και ο ίδιος με τα εγγόνια του

 

 

Έξι χρόνια Γερμανική Σχολή - Θεμέλιο ζωής - Νίκη Γουλανδρή

Με την ευκαιρία του εορτασμού της 100ης επετείου από την ίδρυση της Γερμανικής Σχολής με συγκίνηση επαναφέρω στη μνήμη μου τα έξι χρόνια των γυμνασιακών μου σπουδών.

Θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια την ατμόσφαιρα, το χώρο, τους ανθρώπους που έγιναν δάσκαλοί μου και μου έδωσαν τα κλειδιά, για να ξεκινήσω τη ζωή μου. Αισθάνομαι τις επιρροές τους, τους δρόμους που μου άνοιξαν, όχι σαν γνώσεις αλλά σαν παιδεία, σαν προετοιμασία για τη μεγάλη πορεία της ζωής.

Από την πρώτη Γυμνασίου - Quarta - ακολούθησα το γερμανικό τμήμα Β. Αν και τα γερμανικά μου δεν ήταν πολύ προχωρημένα - από μικρή μιλούσα γαλλικά - μέσα στους πρώτους μήνες εξοικειώθηκα αμέσως με τη δομή και τον πλούτο της γλώσσας και μπήκα στην avant-guarde της τάξης. Τα πρώτα δύο χρόνια Klassenlehrer ήταν η Fraeulein Gross, μια δυναμική νέα γυναίκα από την οποία κέρδισα το ρυθμό και την πρωτοβουλία. Κάθε πρωί ξεκινούσαμε με Kopfrechnen - σε αρκετά δύσκολους υπολογισμούς. Το πρωινό αυτό ξεκίνημα ρύθμιζε το μηχανισμό της υπόλοιπης ημέρας. Θυμάμαι στη συνέχεια τους Herren Lau και Rottke ως Klassenlehrer και τον τελευταίο κυρίως στη γεωγραφία, τη Fraeulein Moseke στα μαθηματικά και τη γεωμετρία, που μας αποκάλυπτε τη μαγεία τους. Από τότε διατηρώ το Πυθαγόρειο Θεώρημα στη γερμανική του απόδοση. Και ακόμα τη Fraeulein von Hauff στα γαλλικά και τον Herrn von Reuter στα λατινικά. Γνώρισα τη μεγάλη γερμανική λογοτεχνία από το Nibelungenlied στον Ηoelderlin, και στον Rilke και τους μεγάλους κλασικούς, τον Goethe και τον Schiller. Είχα τη φιλοδοξία να αποστηθίσω την Glocke - που δυστυχώς ποτέ δεν το εδήλωσα από ντροπή, επειδή κανένα άλλο παιδί δεν το είχε προσπαθήσει. Σπίτι μου είχα διαβάσει "die Leiden des jungen Werthers" με λυγμούς, χωρίς και αυτό να το ομολογήσω. Σε μια απαγγελία μιας στροφής από τη Μαργαρίτα του Faust "...bin weder Fraeulein weder schoen kann ungeleitet nach Hause gehen - από παραδρομή είπα ungekleidet ...και φυσικά ντράπηκα πολύ. Τότε ντρεπόμασταν για κάτι τέτοιο.

Αλλά και η ελληνική παιδεία ήταν σε άξια χέρια. Στα πρώτα χρόνια είχα την κυρία Αναστασιάδου και τον κύριο Δημάρατο ως φιλολόγους. Και στους δύο χρωστώ ευγνωμοσύνη για τη μύησή μου στα αρχαία κείμενα, στη νεοελληνική λογοτεχνία και πάνω από όλα στη γνώση της γλώσσας.

Αυτοί διαμόρφωσαν, ο καθένας με τη δική του προσπέλαση, τον εγκέφαλό μου, ανοίγοντας ένα-ένα τα διαμερίσματα όπου θα ανεπτύσσετο η αντίληψη, η κρίση, η ευαισθησία, ο στοχασμός, η πειθαρχία, αλλά και η ελευθερία.

Τελειώνοντας το γυμνάσιο ήμουν ανοικτή σε όλους τους τομείς: με τη διανόηση στις επιστήμες και με τις ευαισθησίες στις τέχνες. Ο τελευταίος καθηγητής μου, Rottke, μου είπε φεύγοντας "Θα περιμένω να διαβάσω για σένα κάποτε στις εφημερίδες".

Μπήκα αμέσως στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου μελέτησα τους μεγάλους Γερμανούς νομικούς, που συμπλήρωσαν τη δομή της σκέψης μου. Εν τω μεταξύ στράφηκα στη ζωγραφική και αργότερα θα ακολουθούσα τις φυσικές επιστήμες.

Η γυμνασιακή μου παιδεία με οδήγησε για μεταπτυχιακές σπουδές στη Frankfurt/Μ. 'Ακουσα μεταξύ άλλων τους διανοητές - φιλοσόφους της 10ετίας 60-70: Theodor Adorno και Max Horkheimer στη φιλοσοφία και τους Carlo Schmidt και Hermann Brill στην πολιτική σκέψη και πολιτειολογία.

Εκεί διαμόρφωσα την κριτική μου ικανότητα που με οδήγησε στην ανεξαρτησία και την ελευθερία θεώρησης του κόσμου. Είχα ήδη παντρευθεί τον άνδρα μου, 'Αγγελο Γουλανδρή, στον οποίο οφείλω την καθοδήγηση και την τροφοδότηση - πνευματική και υλική - στη μακρά πορεία της αποστολής μας. Και οι δύο ακολουθήσαμε με διαφορετικούς δρόμους την εξέλιξη του ευρωπαϊκού πνεύματος με κοινή αφετηρία τον αρχαίο ελληνικό λόγο και μείναμε αδιάφοροι σε ιδεολογίες που θεωρούσαμε εφήμερες και παρωχημένες. Αναζητούσαμε τις αξίες εκείνες που θα επανέφεραν την ισορροπία στον άνθρωπο και στην κοινωνία του.

Με την ίδρυση το 1963 του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας ως κέντρου έρευνας και εκπαίδευσης, μπήκαμε επί κεφαλής στη μάχη για τη διάσωση και προστασία του ευαίσθητου οικοσυστήματος της χώρας μας. Και αυτό σε εποχή που η φύση δεν είχε ακόμα προσβληθεί από την αναπτυξιακή ψύχωση, τότε, όταν οι έννοιες "φυσικό περιβάλλον" και "ρύπανση" δεν είχαν ακόμα εισχωρήσει στην καθημερινή ζωή μας.

Θεωρήσαμε ότι είχαμε χρέος να αγωνισθούμε για την προστασία αυτού του χώρου, για τη διατήρηση του βιολογικού του ιστού, μέσα στον οποίο ο λαός μας απελάμβανε επί χιλιετίες την κοσμογονική λειτουργία του, εντεταγμένος σε μια οικολογική ισορροπία.

Θεωρήσαμε την Ελλάδα ως το μικρόκοσμο του πλανήτη, μέσα στον οποίο θα δοκιμάζαμε την αντίσταση στην υποβάθμιση, θα αφυπνίζαμε την περιβαλλοντική συνείδηση με γνώση και ευθύνη.

Η ανάμειξή μου στη "δημόσια ζωή" ήταν πρόσκαιρη. Ήταν μια εξαίρεση στην "ιδιωτική ζωή" που είχα επιλέξει ως ορμητήριο για ένα συνεχή αγώνα. Ως υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (1974-75) γνώρισα τις συνθήκες της ζωής των περιθωριακών πληθυσμών της κοινωνίας, που είτε γεννιούνται, είτε καταλήγουν στο περιθώριο. Ταυτόχρονα έζησα την τραγωδία που σπάρασσε την Κύπρο - τις διακόσιες χιλιάδες προσφύγων - προσφύγων στην ίδια τους τη χώρα.

Κράτησα το στίγμα αυτό ως δείγμα της απουσίας κάθε ηθικής τάξης. Μιας ηθικής τάξης που συνεχώς θα εξέλιπε από τον παγκόσμιο ορίζοντα. Τότε οδηγήθηκα στο χώρο της φυσικής νομοτέλειας και ο αγώνας μου στράφηκε στην επαναφορά του ανθρώπου σε ένα νέο κώδικα αξιών, σε μια νέα κοσμική ισορροπία. Ο αγώνας μου και τα μηνύματά του πήραν παγκόσμια έκταση και η φωνή μου εντάχθηκε στην πρωτοπορία του κόσμου για αναζήτηση ενός κώδικα αξιών, που θα εξασφαλίζουν τη λιτότητα στη ζωή, τη δικαιοσύνη μεταξύ των λαών και την αξιοπρέπεια του ατόμου σε μια κοινωνία ευθύνης και σεβασμού της φύσης.

Το Γερμανικό Σχολείο το κράτησα ως μοντέλο παιδείας, ως τη δεξαμενή αντλήσεως δομών, επιλογών, αξιών. Ξέρω ότι η σχολική παιδεία ακολούθησε από τότε άλλη κατεύθυνση. Δε νομίζω ότι πέτυχε τη διαμόρφωση του ελεύθερου και υπεύθυνου ανθρώπου. Ούτε συνέβαλε στην καλλιέργεια και στην πρωτοβουλία του. Γι' αυτό και πάντα υποστηρίζω την επιστροφή και προσαρμογή της παιδείας σε έναν τέτοιο τύπο Γυμνασίου - Λυκείου, που σε μεγάλο βαθμό ήταν κλασικό.

Νίκη Γουλανδρή


Από τη δεκαετία του '60 μέχρι σήμερα

Με την υποστήριξη:

Γερμανική Σχολή Αθηνών Galanis Sports Data

Eκδηλώσεις του μήνα

Εδώ φιλοξενούμε τις απόψεις σας

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

Attention Required! | Cloudflare

One more step

Please complete the security check to access a1b2cd.club

Why do I have to complete a CAPTCHA?

Completing the CAPTCHA proves you are a human and gives you temporary access to the web property.

What can I do to prevent this in the future?

If you are on a personal connection, like at home, you can run an anti-virus scan on your device to make sure it is not infected with malware.

If you are at an office or shared network, you can ask the network administrator to run a scan across the network looking for misconfigured or infected devices.