Τα εγκλήματα της Βέρμαχτ στο Δίστομο δεν πρέπει να ξεχαστούν ποτέ

«Διδασκόμαστε και δεσμευόμαστε: ποτέ ξανά!» διαμηνύει ο πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα Γενς Πλέτνερ, με αφορμή την επέτειο μνήμης της 10ης Ιουνίου 1944, για τη Σφαγή στο Δίστομο.
«Το έγκλημα της Βέρμαχτ στο Δίστομο ανήκει στα μελανότερα κεφάλαια της γερμανικής κατοχής τον Β' παγκόσμιο πόλεμο. Ο φόνος αθώων γυναικών, ανδρών, παιδιών και γερόντων, με γεμίζει ντροπή και οδύνη. Τα εγκλήματα αυτά δεν πρέπει να ξεχαστούν ποτέ! Διδασκόμαστε και δεσμευόμαστε: ποτέ ξανά!» αναφέρει σε δήλωσή του στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, ανήμερα της επετείου της Σφαγής στο Δίστομο, ο Γερμανός πρέσβης.

 Δείτε το άρθρο στην εφημερίδα "Καθημερινή"...

Η ομιλία του Τάκη Πικραμμένου στη Βουλή

Δανειζόμαστε το ρεπορτάζ από την εφημερίδα "Καθημερινή": "Έπειτα από μια μαραθώνια διαδικασία, η οποία διήρκησε 21 ώρες, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Βαρεμένος ανακοίνωσε ότι κατόπιν των αποτελεσμάτων της διεξαχθείσης μυστικής ψηφοφορίας γίνεται δεκτή η πρόταση της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης που κατέθεσαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ διότι συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών που προβλέπεται στην παράγραφο 9 του άρθρου 155 του Κανονισμού της Βουλής για τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, Αντώνη Σαμαρά και Παναγιώτη Πικραμμένο, καθώς και για τους οκτώ πρώην υπουργούς Γιάννη Στουρνάρα, Ευάγγελο Βενιζέλο, Δημήτρη Αβραμόπουλο, Ανδρέα Λοβέρδο, Ανδρέα Λυκουρέντζο, Μάριο Σαλμά, Άδωνι Γεωργιάδη και Γιώργο Κουτρουμάνη. Συνολικά ψήφισαν 218 βουλευτές".
Κατά την διάρκεια της διαδικασίας αυτής μίλησαν και οι δέκα πολιτικοί που εμπλέκονται στην υπόθεση, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση έκανε η ομιλία του Τάκη Πικραμμένου. Παρακολουθείστε την ομιλία...

Γιατί τα Γερμανικά θεωρούνται σημαντική γλώσσα;

Από την Μαρία Σκαμπαρδώνη λάβαμε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για τα γερμανικά. Απολαύστε το!

Γιατί τα Γερμανικά θεωρούνται σημαντική γλώσσα;
Μαρία Σκαμπαρδώνη
Όλοι μας κατά τη διάρκεια των μαθητικών χρόνων, μαθαίναμε ταυτόχρονα δύο ξένες γλώσσες σε φροντιστήριο- οι δύο επικρατέστερες ήταν τα Αγγλικά και τα Γαλλικά- επειδή θέλαμε να αποκτήσουμε περισσότερα εφόδια και δυνατότητες. Και ενώ τα Γερμανικά ήταν μία γλώσσα που διδασκόταν αρκετά, σήμερα θεωρείται απαραίτητη για την επαγγελματική εξέλιξη. Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό;
Όλοι μας κατά τη διάρκεια των μαθητικών χρόνων, μαθαίναμε ταυτόχρονα δύο ξένες γλώσσες σε φροντιστήριο- οι δύο επικρατέστερες ήταν τα Αγγλικά και τα Γαλλικά- περισσότερα εφόδια και δυνατότητες. Και ενώ τα Γερμανικά ήταν μία γλώσσα που διδασκόταν αρκετά, σήμερα θεωρείται απαραίτητη για την επαγγελματική εξέλιξη. Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό;
Η αξία και χρησιμότητα της Γερμανικής γλώσσας
Η Γερμανική γλώσσα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πέντε γλώσσες με το μεγαλύτερο αριθμό ομιλούντων σε όλο τον κόσμο. Αυτό σου δίνει την πρακτική χρησιμότητα της γλώσσας, αφού γνωρίζοντας επαρκώς τη συγκεκριμένη, θα μπορέσεις να επικοινωνήσεις σε αρκετές χώρες σε όλο τον κόσμο.
Η Γαλλική γλώσσα από την άλλη, ανέκαθεν συνδεόταν με τους ανθρώπους ανώτερης κοινωνικής τάξης, με εκείνους που έχουν εκλεπτυσμένο γούστο, αφού συνδέθηκε με την εποχή όπου στη Γαλλία υπήρξε άνθιση άνθηση της λογοτεχνίας και των τεχνών, με αποτέλεσμα πολλοί να τη θεωρούν αναγκαία για την κοινωνική ανέλιξη και καταξίωση. Και ίσως αυτό να εξηγεί την επιθυμία των περισσότερων να τη γνωρίζουν, διότι ξέρουν πως αυτό αυτομάτως τους δίνει κύρος και την αυτοπεποίθηση να αισθάνονται πως γνωρίζουν κάτι τόσο ευγενές και εκλεπτυσμένο.
Η Γερμανία είναι μία χώρα με βιομηχανική ανάπτυξη, με μεγάλο αριθμό Ελλήνων που πλέον μεταναστεύουν σε αυτή αναζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, μία χώρα που προσφέρει πολλές ευκαιρίες για σπουδές, εργασία και κοινωνική ανέλιξη. Όλη αυτή η πραγματικότητα, ωθεί όλο και περισσότερους Έλληνες να θέλουν να τη μάθουν, γνωρίζοντας πως ακόμα και για το εργασιακό τώρα της Ελλάδας θεωρείται πολλές φορές απαραίτητη.
Ιδιαιτερότητες γλώσσας
Η Γερμανική γλώσσα διαφέρει από τις κύριες γλώσσες της Ευρώπης, όπως Ισπανικά, Ιταλικά, Γαλλικά, αφού δεν έχει λέξεις οι οποίες μοιάζουν αρκετά με όλες τις υπόλοιπες και έχει έναν σχετικά μεγάλο βαθμό δυσκολίας στην αποστήθιση και εκμάθηση.
Χαρακτηρίζεται από πολλούς ως μία αρκετά σκληρή και με έλλειψη ευαισθησίας, γλώσσα. Ωστόσο, παραμένει η γλώσσα πολλών σπουδαίων φιλοσόφων και ανθρώπων του πνεύματος, όπως του Νίτσε, του Γκαίτε, του Σίλερ και του Σοπενχάουερ.
Όποια γλώσσα και να αποφασίσει να μάθει κάποιος, σίγουρα έχει να του διδάξει σπουδαία πράγματα και να του ανοίξει τον ορίζοντα σε διαφορετικές κατευθύνσεις που ούτε και ο ίδιος να είχε φανταστεί. Όποια και να επιλέξει κάποιος, καλή του τύχη!
Λέξεις-κλειδιά: Γερμανικά, ξένη γλώσσα, ανέλιξη, φιλοσοφία, εκμάθηση, εργασία

skabardoni germanika

Σχετικά άρθρα
Μπορώ να μάθω μία ξένη γλώσσα σε μεγαλύτερη ηλικία;
Για ποιους λόγους αξίζει να μάθει κάποιος Ρώσικα;
Ξένες γλώσσες: μορφώνουν και καλλιεργούν τον άνθρωπο
Αναζητώ ξενόγλωσσο καθηγητή. Πώς επιλέγω;

Πέθανε ο Μάνος Ελευθερίου

Τα ξημερώματα της Κυριακής 22 Ιουλίου 2018 άφησε την τελευταία του πνοή από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 80 ετών ο Μάνος Ελευθερίου. Ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος εξέδωσε ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μία νουβέλα, δύο μυθιστορήματα και περισσότερα από 400 τραγούδια. Γι΄αυτούς που αναρωτιούνται γιατί κάνουμε την αναφορά ας διευκρινίσουμε ότι δεν ήταν απόφοιτος της Γερμανικής, είχε όμως γράψει το μυθιστόρημά "Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές" για την σπουδαία ηθοποιό Ελένη Παπαδάκη, τη απόφοιτο, που τόσο άδικα εκτελέστηκε το 1944:
"Δεκέμβριος 1944. Μες στην παραφροσύνη ενός εμφυλίου πολέμου, το ευτελέστερο πράγμα είναι η ανθρώπινη ζωή. Τη συνέλαβαν και το ίδιο βράδυ την εκτέλεσαν. Ανθρωποθυσία; Εκείνο όμως το γυμνό σώμα που της αποδόθηκε δεν ήταν το δικό της. Το μοιραίο λάθος έγινε μέσα στον πανικό και την απόγνωση του αδελφού της στο νεκροτομείο. Έτσι, στο άγνωστο σώμα δόθηκε το ένδοξο όνομά της. Εκείνη όμως ζούσε. Αλλού. Πενήντα χρόνια μετά ένας νέος γιατρός προσπαθεί να μάθει την αλήθεια από κείνον που συνέλαβε τη γυναίκα, την Καλλιτέχνιδα. Να μάθει τι κρύβεται πίσω από την ηλικιωμένη γυναίκα που περιθάλπει σπίτι του και που ο ίδιος υποστηρίζει ότι είναι Εκείνη. Είναι όμως Εκείνη; Ποιο φως μπορεί να φωτίσει το παρελθόν μας και τη ζωή μας, ακόμα κι αν εμφανιστούν εκατό μάρτυρες και εκατό χαρτιά;"
Περισσότερα...

Πάνος Λουκάκος: “Τα θολά νερά του εθνολαϊκισμού“

Ο απόφοιτός μας γνωστός δημοσιογράφος Πάνος Λουκάκος σχολιάζει τα κεντρικά δεδομένα του Μακεδονικού ζητήματος στο άρθρο του "Τα θολά νερά του εθνολαϊκισμού" που δημοσιεύθηκε στις 13 Ιουνίου στην Athens Voice. Περισσότερα...

1968, η χρονιά που άλλαξε (και) την Τέχνη

Ο Παύλος Αγιαννίδης παρουσιάζει το 1968, ως τη χρονιά που άλλαξε (και) την τέχνη. Περισσότερα...
και
στην μουσική: Ακόμη και οι Μπιτλς τραγούδησαν για «Revolution»...

 

Δημήτρης Τζανακόπουλος - Ντόρα Μπακογιάννη στην ΕΡΤ1

Ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος και η βουλευτής της ΝΔ Ντόρα Μπακογιάννη συζήτησαν εφ' όλης της ύλης με τον Πάνο Χαρίτο στην εκπομπή «FOCUS», την Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου 2018 στην ΕΡΤ1.
Στο επίκεντρο της συζήτησης, η ονομασία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, η στάση των κομμάτων και οι φήμες για εκλογές. Οι ζυμώσεις στη Βουλή, το επικείμενο συλλαλητήριο και τα αποτελέσματα της επίσκεψης του ειδικού διαμεσολαβητή του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς. Δείτε την συζήτηση...

e-κύκλος: το video της εκδήλωσης για το Σκοπιανό

Η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Ευάγγελος Βενιζέλος μετείχαν την Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2018 σε ανοικτή συζήτηση στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία για το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ. Στη συζήτηση πήραν μέρος και οι Δημήτρης Καραϊτίδης, Πρέσβυς ε.τ., Γιώργος Σαββαΐδης, Πρέσβυς ε.τ., Βασίλης Κ. Γούναρης, Καθηγητής Ιστορίας Νεοτέρων Χρόνων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Κωνσταντίνα Μπότσιου, Αναπλ. Καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Παρακολουθείστε το video της εκδήλωσης...

Ντόρα Μπακογιάννη: "Βουκουρέστι, 10 χρόνια μετά"

Ένα άρθρο της Ντόρας Μπακογιάννη δημοσιεύτηκε στην "Καθημερινή της Κυριακής" στις 28/1 με τίτλο "Βουκουρέστι, 10 χρόνια μετά":

Tο Σκοπιανό απασχολεί την ελληνική εξωτερική πολιτική από την εποχή της ίδρυσης του γειτονικού κράτους. Οι λόγοι της αντίδρασης της Ελλάδας στην ονομασία των Σκοπίων είναι ιστορικά τεκμηριωμένοι και δεν αφορούν στο παρελθόν αλλά στο μέλλον. Η ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων ταλανίζεται εδώ και χρόνια από εθνικισμούς που πολλές φορές οδήγησαν σε περιφερειακή αποσταθεροποίηση. Ταυτόχρονα, ορισμένες μεγάλες δυνάμεις εκμεταλλεύτηκαν εθνικιστικές και αλυτρωτικές λογικές που υπήρχαν στην περιοχή, προς επίτευξη των δικών τους στόχων. Περισσότερα...

Η Ντόρα Μπακογιάννη στον Γιώργο Κουβαρά

Η Ντόρα Μπακογιάννη έδωσε στις 31 Ιανουαρίου 2018 μία συνέντευξη για το Σκοπιανό στον Γιώργο Κουβαρά στην εkπομπή Evening Report στο κανάλι Action24. Παρακολουθείστε την συνέντευξη...

Ο Τάσος Γιαννίτσης στον Γιώργο Κουβαρά

Ο Τάσος Γιαννίτσης έδωσε στις 2 Φεβρουαρίου μία συνέντευξη στο κανάλι Action24 στην εκπομπή Evening Report του Γιώργου Κουβαρά. Παρακολουθείστε την συνέντευξη...

Τ. Γιαννίτσης: Ελληνοτουρκικές σχέσεις χωρίς το Ελσίνκι

Η Καθημερινή δημοσίευσε στην έκδοση του Πάσχα (30/4-2/5/2021) άρθρο του Τάσου Γιαννίτση (1962), με τίτλο «Ελληνοτουρκικές σχέσεις χωρίς το Ελσίνκι». Πρόκειται για απόσπασμα μεγαλύτερου κειμένου του πρώην υπουργού, το οποίο περιλαμβάνεται στον συλλογικό τόμο «Η Στρατηγική του Ελσίνκι 20+1 χρόνια μετά»), εκδ. Ι Σιδέρης, 2021

https://www.kathimerini.gr/opinion/561350047/ellinotoyrkikes-scheseis-choris-to-elsinki/

Javier Marias: "Όταν ήμουν θνητός"

Πολλές φορές αναρωτιόμαστε τι κρύβεται πίσω από την επιθυμία μας να συναντάμε συμμαθητές και συμμαθήτριες τόσα χρόνια μετά. Ποιά είναι η κινητήριος δύναμη που κάνει τους περισσότερους από εμάς να επιδιώκουμε την επαφή;
Ο Ισπανός συγγραφέας Javier Marias, κυκλοφόρησε πριν από 20 περίπου χρόνια μία συλλογή διηγημάτων με τίτλο "Όταν ήμουν θνητός" και εκεί κάνει μία αναφορά στον δεσμό αυτόν με αφορμή το γεγονός ότι αναφέρεται αλλά και απευθύνεται στον συμμαθητή του χρησιμοποιώντας το επώνυμό του:
... στο σχολείο είσαι γνωστός με το το επώνυμό σου μέχρι την εφηβεία. Και, με τον ίδιο τρόπο που, αν διατηρηθεί η επαφή, βλέπει κανείς στον ενήλικο να προβάλλεται πάντα το πρόσωπο του παιδιού με το οποίο μοιράστηκε το ίδιο θρανίο, λες και οι μεταγενέστερες αλλαγές ή ο τονισμός κάποιων χαρακτηριστικών είναι μάσκα και παιχνίδι για να καλυφθεί η ουσία, έτσι και η επίτευξη ή η μη συμπλήρωση των ηλικιών του άλλου μοιάζουν εξωπραγματικές ή μάλλον πλασματικές, σαν σχέδια ή φαντασιώσεις ή αναπαραστάσεις ή φόβοι που αφθονούν στα παιδικά χρόνια , λες και ανάμεσα σ' αυτούς τους φίλους όλα όσα συμβαίνουν εξακολουθούν να φαίνονται και εξακολουθούν να βιώνονται ως αναμονή -η κύρια κατάσταση της παιδικής ηλικίας , δεν είναι καν επιθυμία-, τα παρόντα, τα παρελθόντα, ακόμα και τα πολύ μακρινά. Σ' αυτό το είδος των φίλων, κανένα ή λίγα πράγματα μπορούν να ληφθούν πολύ στα σοβαρά γιατί έχει συνηθίσει κανείς να είναι τα πάντα παιχνίδι, εκφρασμένο με σαφήνεια με εκείνες τις στερεότυπες φράσεις που κατόπιν τις εγκαταλείπει για να βγει στον κόσμο: "Έλα να παίξουμε αυτό", "Έλα να κάνουμε ότι", "Τώρα είμαι εγώ ο αρχηγός"...

Η ομιλία του Jens Plötner για την Ημέρα Εθνικού Πένθους

Στη μνήμη όλων των θυμάτων των πολέμων και των καθεστώτων βίας, αλλά και σαν υπόμνηση της ειρήνης, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017 στο Γερμανικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο στον Διόνυσο – Ραπεντόσα, τελετή μνήμης με κατάθεση στεφάνων. Ο πρέσβης Jens Plötner έκανε μία εξαιρετική ομιλία:

Εξοχότατοι, αξιότιμοι παρευρισκόμενοι!
Εδώ, στο γερμανικό στρατιωτικό κοιμητήριο στο Διόνυσο-Ραπεντώσα αναπαύονται σχεδόν 10.000 στρατιώτες, οι περισσότεροι από αυτούς πεσόντες κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στεκόμαστε σιωπηλοί μπροστά σε όλα αυτά τα μνήματα, μπροστά σε όλη αυτή την οδύνη. Και γνωρίζω από τις συζητήσεις μου, πόσο πολύ συνεχίζει να επιδρά η οδύνη που βίωσαν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες κατά τη γερμανική κατοχή, πόσο ζωντανές είναι οι μνήμες των δικών τους θυμάτων.
Μνημονεύουμε σήμερα αυτούς τους νεαρούς στρατιώτες, τους οποίους έστειλε στον πόλεμο μία εγκληματική ηγεσία. Έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της ψύχωσης λίγων. Μία ψύχωση, ωστόσο, την οποία συμμερίζονταν πολλοί στη Γερμανία της εποχής εκείνης. Υπήρξαν θύματα, αλλά -και δυστυχώς πρόκειται για μια ιδιαίτερα επώδυνη αλήθεια- πάρα πολλοί από αυτούς έφεραν μεγάλη ευθύνη.

Περισσότερα...

Όταν ο Ράιχενμπαχ επισκέφθηκε τον Γλέζο

Ήταν Νοέμβριος του 2012, πριν πέντε χρόνια δηλαδή, όταν ο Χορστ Ράιχενμπαχ επισκέφθηκε τον Μανώλη Γλέζο στο σπίτι του. Πως και θυμηθήκαμε το γεγονός; Μας το θύμησε ο Πάνος Καρβούνης, Επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα από το 2010, που ολοκλήρωσε πριν λίγες μέρες την θητεία του και το γεγονός αυτό ήταν ένα από τα αξιοσημείωτα που περιέλαβε στην επετειακή έκδοση "1976-2016 - Η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα".

Αφηγείται λοιπόν ο Πάνος Καρβούνης:

karvounis p 2017

Νοέμβριος 2012 

Αν ήταν σκληρές ή δύσκολες οι περισσότερες μέρες, μία στιγμή έφτασε για να αισθανθώ ότι άξιζε να είμαι εδώ σε τόσο χαλεπούς καιρούς: Η στιγμή που ο "κακός" Γερμανός Χορστ Ράιχενμπαχ επισκέφθηκε τον αγωνιστή Μανόλη Γλέζο στο σπίτι του. Έκλαιγαν και οι δυο. Έμειναν αγκαλιασμένοι για πολλή ώρα.
Ο καλός φίλος μου Γιάννης Μηλιός και εγώ, οι μόνοι παρόντες, αισθανθήκαμε αμηχανία, αλλά και καμάρι γι' αυτούς τους δύο άνδρες που ξεπέρασαν κάθε προκατάληψη , στερεότυπο ή μισαλλοδοξία , και άφησαν τις καρδιές δυο Ευρωπαίων να μιλήσουν.
Η αφιέρωση του Ράιχενμπαχ στον Μανόλη Γλέζο τα λέει όλα, αφού τον χαρακτήρισε ως τον αδερφό που δεν είχε. Οι Γερμανοί κατακτητές είχαν εκτελέσει τον Νίκο, τον μοναδικό αδερφό του Μανόλη Γλέζου, τον Μάιο του 1944.

Dear Manolis,
My favorite piano-CD starts with the piece: "On the departure of a brother" and I think of your brother, I never had one.
Thank you for our encounter
Yours
Horst

(*) J.S. Bach Capriccio on the departure of a beloved brother BWV 992...

Μετάβαση από την «οικονομία της απομίμησης» στην οικονομία της καινοτομίας

Η Ντόρα Μπακογιάννη μίλησε την Τετάρτη (22/11) στην τελετή λήξης του τριήμερου Φεστιβάλ Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας "Athens Innovation Festival", που πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο από τις 20 έως τις 22 Νοεμβρίου. Δείτε την ομιλία...

Κι όμως η Μέρκελ παραμένει κυρίαρχος του παιχνιδιού

Η κρίση για την οποία μιλούν οι περισσότεροι, δεν υπάρχει στο Βερολίνο. Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται η καγκελάριος βγαίνει ενισχυμένη από την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Το παιχνίδι ελέγχεται από εκείνην. Ιδού πώς..
Διαβάστε το άρθρο tου Άγγελου Κωβαίου στο protagon...

Ξένια Κουναλάκη: Ανθέλληνες και βαρυποινίτες

Η Ξένια Κουναλάκη με άρθρο της στην εφημερίδα Καθημερινή στις 16.11 σχολιάζει την "επίθεση" που δέχθηκε η Μιράντα Ξαφά. Διαβάστε το άρθρο...

Η Ντόρα για τον Παύλο Μπακογιάννη

Με αφορμή την θλιβερή επέτειο της 26ης Σεπτεμβρίου η Ντόρα Μπακογιάννη ανάρτησε ένα tweet τιμώντας την μνήμη του Παύλου Μπακογιάννη: "Πέρασαν 28 χρόνια σαν σήμερα. Ηταν πάλι μία Τρίτη. Και όμως, η μάχη σου ενάντια στο διχασμό, τη μισαλλοδοξία και το φανατισμό συνεχίζεται ΝΜ"

Ο Άγγελος Κωβαίος σχολιάζει τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών

Ο Άγγελος Κωβαίος σχολιάζει μέσα από το protagon.gr τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών θεωρώντας ότι πρόκειται για το "χειρότερο αποτέλεσμα για την Ελλάδα". Περισσότερα...

Ο Μανώλης Γλέζος συμφιλιώνει διδάσκοντας

glezos DSA1 glezos DSA2Τη νύχτα της 30ής προς 31ης Μαΐου 1941, ο Μανώλης Γλέζος έδειχνε το δρόμο της πραγματικής αντίστασης, χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αποκαθήλωνε το Ναζισμό κατεβάζοντας τη σβάστιγκα από την Ακρόπολη.
Σήμερα, 76 χρόνια μετά, ο ίδιος αυτός άνθρωπος διδάσκει και πάλι σε όλους μας αυτή τη φορά τη συμφιλίωση, αντιδρώντας σε όσους επιχείρησαν να εμποδίσουν το Γερμανό Πρέσβη Dr. Peter Schoof  να καταθέσει στεφάνι στη μνήμη των θυμάτων του Διστόμου.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, στάθηκε  μπροστά στους επίσημους προσκεκλημένους και ανακοίνωσε στον Γερμανό πρέσβη ότι δεν έχει το δικαίωμα να καταθέσει στεφάνι λέγοντας του ότι πρέπει η χώρα του να καταβάλει τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Όπως φαίνεται στο βίντεο που ακολουθεί πήρε από το χέρι τον Γερμανό πρέσβη, παρακάμπτοντας την κυρία Κωνσταντοπούλου και του έδωσε το στεφάνι για να το καταθέσει στο μνημείο των εκτελεσθέντων.

"Το παιδί του εγκληματία όσα εγκλήματα κι αν έχει κάνει ο πατέρας και η μάνα του δεν ευθύνεται για αυτά" εξήγησε το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς

Από όποια πλευρά και να δει κανείς τον Μανώλη Γλέζο, είτε συμφωνεί μαζί του είτε διαφωνεί, θα αναγνωρίσει την πρόθεσή του και την επιθυμία του να είναι δίκαιος. Μανώλη σε ευχαριστούμε!

(*) το άρθρο είχε αναρτηθεί στις 11/6/2017. Δείτε και το σχετικό video όπως το παρουσίασε ο Alpha...

Να θυμίσουμε ότι ο Μανώλης Γλεζος είχε μιλήσει το 2014 στην Aula για τις ελληνογερμανικές σχέσεις.

Δείτε το video και την είδηση όπως την δημοσιεύει η εφημερίδα "Το Πρώτο Θέμα"...

 

Μ.Δριμαρόπουλος: για τα Τηλεοπτικά

Από τον Μάκη Δριμαρόπουλο, απόφοιτο του 1973 και πρώην Πρόεδρο του Συλλόγου λάβαμε το παρακάτω μήνυμα:

Αγαπητό montags

Χτες το απόγευμα έφτασε στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο το χτεσινό montags.
Εκεί διάβασα την επιστολή του αποφοίτου μας κυρίου Δρόσου.
Δεν ειμαι νομικός αλλά ένας απλός αρχιτέκτονας καθώς επίσης και ενεργός πολίτης αυτής της χώρας.

Έχω παρακολουθήσει την συζήτηση για τις τηλεοπτικές άδειες. Πρέπει να πω οτι και η αναδημοσίευση του καθόλα αγαπητού και καθόλα άξιου Άγγελου Κωβαίου όπως και η επιστολή του κυρίου Δρόσου δεν είχαν θέση στο montags μιας και εδώ και πολλά χρόνια προσπαθούμε να κρατήσουμε την πολιτική εκτός Συλλόγου. Αλλά υπό την "ευρεία έννοια " οτι και οι δυο είναι απόφοιτοι ίσως καλώς δημοσιεύτηκαν. Αν διευρήνουμε την έννοια αυτή θα ήθελα να δημοσιευτεί και η δική μου παρέμβαση μιας και εγω είμαι απόφοιτος.

Περισσότερα...

Απάντηση από τον Γιάννη Δρόσο

Ο Γιάννης Δρόσος, συνταγματολόγος και απόφοιτος του 1969, έστειλε μία επιστολή απευθυνόμενος στον πρόεδρο του Συλλόγου απαντώντας στο σχόλιο του Άγγελου Κωβαίου σχετικά με το κείμενό του "Τηλεοπτικές άδειες: Ζητήματα...":

Αγαπητέ Kώστα διάβασα με το ενδιαφέρον που της αρμόζει την κριτική του Αντιπροέδρου μας κ. Κωβαίου για τις παρεμβάσεις μου στον Δικηγορικό Σύλλογο σε πρόσφατη ημερίδα σχετικά με το θέμα του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες σε συζήτηση με τους συναδέλφους Γεραπετρίτη και Βενιζέλο. Πρόκειται για μια κριτική που, για να δανεισθώ κάτι από το λεξιλόγιο του συντάκτη της, όπως αναρωτιούνται οι κακοπροαίρετοι ίσως να είναι και να είναι απολογητική των απόψεων των εργοδοτών του. Δεν σε απασχολώ με το αν συμφωνώ ή όχι με αυτήν, αλλά με το ότι χαρακτήρισε τις παρεμβάσεις μου αμιγώς πολιτικές ενώ, ιδιαίτερα την ομιλία του Βαγγέλη Βενιζέλου την βρήκε ιδιαίτερα νομική. Ευτυχώς όλη η εκδήλωση είναι αναρτημένη στο διαδίκτυο και όσοι καταλαβαίνουν νομικά καταλαβαίνουν. Μου κάνει εντύπωση πάντως, ότι για τον καλό αρθρογράφο το γεγονός το ότι σε είκοσι εννέα -29- αποφάσεις, έστω επί αιτημάτων προσωρινής προστασίας, όπου όμως προβλήθηκαν και τα συνταγματικά ζητήματα, στις οποίες αναφέρθηκα, δεν του φάνηκε νομικό ζήτημα (μήπως επειδή όλες τις κέρδισε το δημόσιο;), όπως ούτε οι αρκετές άλλες δικαστικές αποφάσεις στις οποίες, τα στήριξα το μεγαλύτερο μέρος των παρατηρήσεών μου. Αλλά όπως είπαμε, όποιος καταλαβαίνει νομικά καταλαβαίνει, για τους άλλους μένει η αγάπη μας. Και κάτι ακόμα: σε μία χώρα που επί επτά έτη σχοινοβατεί ανάμεσα στην χρεωκοπία και στην μέσω δανείων «διάσωσή» της, ναι 255 εκατομμύρια ευρώ που δεν μαζεύτηκαν από συνταξιούχους και μισθωτούς και από φόρους με κάνουν χαρούμενο. Εσένα;
Με αγάπη

Γιάννης Δρόσος

ΥΓ Η παρούσα απάντηση γίνεται από σεβασμό στο montags και στους αποφοίτους της Σχολής μας και αναγνώστες του. Δεν ενδιαφέρομαι ποσώς να ανοίξω συζήτηση με τον κ. Κωβαίο για το θέμα αυτό

"Τηλεοπτικές άδειες: Ζητήματα..."

Ο Άγγελος Κωβαίος παρακολούθησε την συζήτηση που έγινε το απόγευμα της Τετάρτης στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, με θέμα «Τηλεοπτικές άδειες: Ζητήματα συνταγματικού και ευρωπαϊκού δικαίου». Αναδημοσιεύουμε το κείμενό του από το Protagon.gr

Επιστημονικός λόγος και πολιτικός ανορθολογισμός - Η αναζήτηση για την συνταγματικότητα του νόμου Παππά έδωσε αφορμή στους Βαγγέλη Βενιζέλο, Γιώργο Γεραπετρίτη και Γιάννη Δρόσο για ένα ιδιότυπο επιστημονικό debate

Σπανίως τα τελευταία χρόνια γίνεται κανείς μάρτυς τέτοιων σκηνών: ένα στην πλειονότητά του επιστημονικά καταρτισμένο ακροατήριο να αποδοκιμάζει δημοσίως και εντόνως έναν πανεπιστημιακό για τις καταφανώς πολιτικές και λιγότερο επιστημονικές θέσεις του σε μία δημόσια εκδήλωση.

Περισσότερα...

Προκάλεσε απορίες η "Παραγγελιά"

Η αναφορά μας στην "Παραγγελιά" του Παύλου Τάσιου στο προηγούμενο τεύχος δημιούργησε απορίες προκαλώντας συνάμα και κάποια σχόλια. Να ξεκαθαρίσουμε κατ΄αρχήν ότι ο λόγος που έγινε η αναφορά, ήταν η προβολή της ταινίας στην ΕΡΤ, που μας θύμισε τη συζήτηση που προκλήθηκε τις επόμενες μέρες στην τάξη στο μάθημα της Πολιτικής Αγωγής με τον καθηγητή μας Παναγιώτη Στάμο εν μέσω ...νυκτός. Τα σχόλια που ακούσαμε περιστράφηκαν γύρω από τρία θέματα:
1. Αγιοποίηση του πρωταγωνιστή του επεισοδίου
2. Χαρακτηρισμός της ταινίας ως αριστούργημα
3. Η σχέση της Κατερίνας Γώγου με την Γερμανική Σχολή

Θα ξεκινήσουμε απαντώντας και στα τρία με μία μικρή ιστορία:

Κάποτε έγραψε ο Δημήτρης Ψαθάς στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", όπου σχολίαζε καθημερινά με διασκεδαστικό τρόπο τα της ελληνικής κοινωνίας, ότι η Κατίνα Παξινού κατέβαινε στην Επίδαυρο για να δώσει παράσταση στο αρχαίο θέατρο. Λίγο πριν φτάσει, επειδή έτρεχε τη σταμάτησε ο ενωμοτάρχης του Λυγουριού για να της "κόψει" κλήση. Όταν αυτή του δήλωσε ότι είναι η Κατίνα Παξινού και ότι έχει αργήσει και πρέπει να προλάβει την παράσταση, της απάντησε: «Δεν με ενδιαφέρει κυρία μου, δεν πα νάσαι και η Μάγια Μελάγια…».
Την άλλη μέρα έγινε στην εφημερίδα ...χαμός. Δεν καταλαβαίνουμε, επειδή είναι η Παξινού, έχει δικαίωμα να μην εφαρμόζει κανόνες; Πως τα λέτε αυτά κύριε Ψαθά; Και όπως ήταν φυσικό ο Ψαθάς απάντησε: "Προφανώς και πρέπει να πληρώσει η Παξινού, όμως το κείμενο αναφερόταν στον ενωμοτάρχη, που θεωρούσε οτι η Μάγια Μελάγια ήταν ανώτερη από την Παξινού".

Περισσότερα...

"Παραγγελιά" του Παύλου Τάσιου

Χθες Κυριακή 17 Ιουλίου πρόβαλε η ΕΡΤ την ταινία του Παύλου Τάσιου "Παραγγελιά", που αναπαριστά ένα βίαιο γεγονός σε ένα σκυλάδικο τη νύχτα του Σαββάτου 24 Φεβρουαρίου 1973, μέσα στη χούντα, με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κοεμτζή. Η τάξη του 1974 ήταν τότε στην 5η Γυμνασίου και πολλοί θυμήθηκαν τον Παναγιώτη Στάμο, τον φιλόλογό μας, που σχολίασε το γεγονός, όπως μόνον εκείνος τολμούσε και μάλιστα εποχές, που η λέξη "σχόλιο" ήταν απαγορευμένη. Οι "βεργούλες" του Μάρκου Βαμβακάρη, που ήταν η παραγγελιά του Δήμου του μικρού αδελφού του Νίκου, το σκυλάδικο, η νύχτα, οι χαφιέδες, τα απόνερα του Εμφυλίου φάνταζαν στον δικό μας τότε κόσμο σαν από αλλού. Σήμερα βέβαια, μαζί με τον καθηγητή μας, που μας άφησε πριν από τρεις μήνες, έχουν φύγει όλοι σχεδόν οι τότε πρωταγωνιστές του γεγονότος αλλά και κάποιοι της ταινίας. Ο Νίκος Κοεμτζής έφυγε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2011, ο Παύλος Τάσιος έφυγε λίγες μέρες μετά, στις 2 Οκτωβρίου 2011, ακριβώς 18 χρόνια μετά την αυτοκτονία της πρώην συζύγου του Κατερίνας Γώγου (3 Οκτωβρίου 1993), η οποία συνοδεύει στην ταινία την αφήγησή της απαγγέλοντας με συγκλονιστικό τρόπο ποιήματά της «η ζωή μας είναι σουγιαδιές σε βρώμικα αδιέξοδα / σάπια δόντια / ξεθωριασμένα συνθήματα / μπάσο βεστιάριο / ...».

Κώστας Γαλάνης: "Παραγγελιά"

Με αφορμή ένα σχετικά με το περιεχόμενο της αναφοράς στο φιλμ του Παύλου Τάσιου "Παραγγελιά" στο montags (28/2016) θα ήθελα να διευκρινίσω ορισμένα σημεία του κειμένου του montags, αλλά και να διατυπώσω την απορία μου για όλα όσα "καταμαρτυρεί" ο φίλος αναγνώστςη χωρίς να έχει γίνει η παραμικρή αναφορά σε όσα επικαλείται:

Κάποτε έγραψε ο Δημήτρης Ψαθάς στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", όπου σχολίαζε καθημερινά με διασκεδαστικό τρόπο τα της ελληνικής κοινωνίας, ότι η Κατίνα Παξινού κατέβαινε στην Επίδαυρο για να δώσει παράσταση στο αρχαίο θέατρο. Λίγο πριν φτάσει, επειδή έτρεχε τη σταμάτησε ο ενωμοτάρχης του Λυγουριού για να της "κόψει" κλήση. Όταν αυτή του δήλωσε ότι είναι η Κατίνα Παξινού και ότι έχει αργήσει και πρέπει να προλάβει την παράσταση, της απάντησε: «Δεν με ενδιαφέρει κυρία μου, δεν πα νάσαι και η Μάγια Μελάγια…».
Την άλλη μέρα έγινε στην εφημερίδα "...χαμός". Δεν καταλαβαίνουμε, επειδή είναι η Παξινού, έχει δικαίωμα να μην εφαρμόζει κανόνες; Πως τα λέτε αυτά κύριε Ψαθά; Και όπως ήταν φυσικό ο Ψαθάς απάντησε: Προφανώς και πρέπει να πληρώσει η Παξινού, όμως το κείμενο αναφερόταν στον ενωμοτάρχη που θεωρούσε οτι η Μάγια Μελάγια ήταν ανώτερη από την Παξινού.

Αγαπητέ φίλε,

μάλλον θεωρώ ότι δεν κατάλαβες τι διάβασες. Το κείμενο των 10-11 γραμμών αναφέρεται σε ένα γεγονός μέσα στην τάξη από ένα καθηγητή της Γερμανικής, τον Παναγιώτη Στάμο, που τολμά να σχολιάσει ένα "βίαιο γεγονός" της επικαιρότητας (τι δουλειά έχουν οι Αρμένιοι σε όλα αυτά; λες και πρόκειται για τρομοκρατική ενέργεια, που την πληρώνουν αθώοι και την βαφτίζουμε "βίαιο γεγονός";).

Στο κείμενο αναφέρεται σαφέστατα ότι:

Οι "βεργούλες" του Μάρκου Βαμβακάρη, που ήταν η παραγγελιά του Δήμου του μικρού αδελφού του Νίκου, το σκυλάδικο, η νύχτα, οι χαφιέδες, τα απόνερα του Εμφυλίου φάνταζαν στον δικό μας τότε κόσμο σαν από αλλού.
Έχεις αντίρρηση στο ότι τα βουτυρόπαιδα της Γερμανικής δεν είχαν ιδέα από όλα αυτά; Δεν αντιλαμβάνομαι που βλέπεις την ωραιοποίηση του Εμφυλίου και την ωραιοποίηση του Κοεμτζή. Αυτά αναφέρονται ως ότι είναι "...από αλλού", μήπως δεν το πρόσεξες; Τα άλλα λυπάμαι αλλά είναι κουβέντες δικές σου και μάλλον εκδηλώνεις μία αγωνία να τις κοινοποιήσεις.

Τέλος σε ότι αφορά τον όρο "αριστούργημα" έχω να πω ότι είναι δικός σου. Πουθενά δεν αναφέρεται στο κείμενό μας ο όρος αυτός. Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι ο τρόπος που φιλμάρεται το σκυλάδικο είναι εξαιρετικός: ο τρόπος που εναλλάσσεται η λαϊκή μουσική με την ψυχεδέλεια, ο ζεϊμπέκικος με την παραγγελιά, το απωθημένο του καταπιεσμένου να γίνει το δικό του, κάτι που τότε θεωρείτο "ιερό", η μαγκιά των αστυνομικών απέναντι στον σεσημασμένο, και η Γώγου που σχολιάζει. Προφανώς δεν είναι απόφοιτος της Γερμανικής η Κατερίνα Γώγου. Προφανώς "εμείς" δεν χαραμιστήκαμε σε "φονικούς τσακωμούς", σε "νταβατζήδες και πουτάνες". Είπαμε ότι αυτά είναι "...από αλλού", εμείς είμαστε βουτυρόπαιδα. Και κάτι άλλο, το ποίημα είναι από την συλλογή "τρία κλικ αριστερά" και γράφτηκε το 1978, αρκετά πριν γυριστεί το φιλμ το 1980.
Προφανώς ο Παναγιώτης Στάμος θα μπορούσε να το προσπεράσει κάνοντας πως δεν κατάλαβε και απλώς να μας επαναφέρει εις την τάξιν.

Και για να σου επιβεβαιώσω την υποψία: Ναι, εγώ τόγραψα το κείμενο.

Κώστας Γαλάνης

 

Τάσος Γιαννίτσης: «Το ασφαλιστικό στον ορίζοντα εσωτερικών και ευρωπαϊκών ανακατατάξεων»

Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ), με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Τάσου Γιαννίτση
«Ασφαλιστικό, Aνάπτυξη, Μακροοικονομία» (Εκδόσεις Πατάκη, 2020), διοργανώνει δημόσια διαδικτυακή συζήτηση με θέμα:
«Το ασφαλιστικό στον ορίζοντα εσωτερικών και ευρωπαϊκών ανακατατάξεων»

Στόχος της συζήτησης είναι να δείξει για ποιο λόγο και σε ποιο βαθμό το ασφαλιστικό έχει εξελιχθεί σε κρίσιμο συστημικό παράγοντα της αναπτυξιακής και οικονομικής λειτουργίας της χώρας. Να δείξει, ειδικότερα, πώς το ασφαλιστικό εξακολουθεί, πιο έντονα από το παρελθόν, να προκαλεί υπερδανεισμό και υπερχρέωση, και, κυρίως, γιατί πλέον κάνει αναγκαίο ένα νέο πολιτικό σχεδιασμό για τη διαχείριση ταυτόχρονων, πολλαπλών κινδύνων (ασφαλιστικό, γήρανση, ανεργία, κλιματική αλλαγή, μετανάστευση, γεωπολιτικά). Στόχος, συνεπώς, της συζήτησης είναι να ανοίξει ένα διάλογο για ‘ενοχλητικά’ κεντρικά ζητήματα, που σχετίζονται με το αναπτυξιακό τέλμα, την επενδυτική καθίζηση, την ανεργία και τη φυγή στο εξωτερικό, την υπερφορολόγηση και την αδυναμία επιστροφής σε ομαλές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες. Ένα ερώτημα που, επίσης, θα τεθεί, είναι αν η χώρα με τα χαρακτηριστικά αυτά θα έχει τις δυνάμεις να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες απαιτήσεις εξέλιξης της Ε.Ε. ή αν κινδυνεύει να περιέλθει ξανά σε συνθήκες αδιεξόδου και νέων μνημονίων.

Περισσότερα...

Ντόρα Μπακογιάννη: «2021 – Μία χρονιά αποφάσεων»

Ένα άρθρο της Ντόρας Μπακογιάννη δημοσι'έυτηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"  Σαββατοκύριακο, λίγο πριν τελειώσε το 2020:

Λίγες μέρες πριν το τέλος του χρόνου είναι σύνηθες όλοι να κάνουμε έναν απολογισμό. Κάτι τέτοιο φαίνεται ιδιαιτέρως επιτακτικό φέτος καθώς, πέραν του δύσκολου έτους που αφήνουμε πίσω μας, το 2021 σηματοδοτεί μια χρονιά με ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα. Συμπληρώνουμε 200 χρόνια ανεξαρτησίας, όπου η χώρα μας κατάφερε να μεταμορφωθεί από μια καθημαγμένη χώρα υπό οθωμανικό ζυγό στην ευρωπαϊκή Ελλάδα του σήμερα.

Στην κορυφή της λίστα αποτίμησης είναι αναμφίβολα και οι σχέσεις μας με την Τουρκία. Στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια έχει συντελεστεί μια εκ βάθρων αλλαγή στην πολιτική αντίληψη και την κατεύθυνση της χώρας. Κυριαρχεί ένας αναθεωρητισμός που αντικατοπτρίζει τα πολλά εσωτερικά προβλήματα της χώρας, όχι μόνο της κοινωνία της, αλλά πρωτίστως της ηγεσία της. Πρόκειται για μια κρίση ταυτότητας.

Δείτε το άρθρο...


Από τη δεκαετία του '60 μέχρι σήμερα

Με την υποστήριξη:

 

Γερμανική Σχολή Αθηνών Galanis Sports Data

 

Eκδηλώσεις του μήνα

Εδώ φιλοξενούμε τις απόψεις σας

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ
Θέμις Δημίδης (67*)

(*) αν δεν είχε φύγει από την Σχολή θα αποφοιτούσε το 1967. Ο Θεμιστοκλής Δημίδης γεννήθηκε το 1948 στην Αθήνα και φοίτησε στη Σχολή μέχρι και την προτελευταία τάξη. Σπού [ ... ]