Η Πολυξένη Ματέϋ-Ρουσοπούλου ήταν παιδί του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα και έζησε όλα τα γεγονότα και τις αλλαγές αυτού του αιώνα. Πατέρας της, ο Όθων Ρουσόπουλος, χημικός, πρωτοπόρος στη συντήρηση χάλκινων αρχαιολογικών ευρημάτων και ιδρυτής της πρώτης τεχνικής σχολής στην Ελλάδα. Μητέρα της, η Ελένη Ναούμ, γεννημένη στη Λειψία από καστοριανούς γουναράδες, γυναίκα πολύ δραστήρια για την εποχή, συνιδρύτρια με την Καλλιρρόη Παρρέν του Λυκείου των Ελληνίδων. Αδελφή της η Αγνή Ρουσοπούλου, από τις πρώτες γυναίκες δικηγόρους στην Ελλάδα.

Η Πολυξένη και η Αγνή πέρασαν τα παιδικά τους χρόνια στην Αθήνα, παίζοντας στις αυλές με τις γαζίες και τα γιασεμά. Στο πατρικό τους σπίτι η μουσική κυριαρχούσε. Η Πολυξένη σπούδασε με τον τότε φημισμένο καθηγητή πιάνου, τον Βόλντεμαρ Φρήμαν. Το 1922, είκοσι χρονών, τη συναντάμε στη Λειψία, όπου συνέχισε τις σπουδές της στο πιάνο και έγινε σολίστ. Το 1926 παντρέυτηκε στη Λειψία τον ελληνικής καταγωγής (Ματθαίου) Ρουμάνο ζωγράφο Georg – Alexander Mathey.

Όπως αναφέρεται και στο βιβλίο του Hansen με την ιστορία του σχολείου, η Πολυξένη δίδαξε Μουσική το 1937 στην Αραχώβης. Η μαρτυρία της Ροδούλας Κούμαρη, μαθήτριας εκείνων των χρόνων, λέιε ότι η Πολυξένη δίδαξε μουσική και χορό για  μία τριετία.

Σε συνένετευξή της στο λευκό επετειακ’ο λεύκωμα των 100 χρόνων της Γερμανικής Σχολής αναφέρει ότι ενώ ήταν ένα χρόνο μικρότερη από την αδελφή της Αγνή Ρουσοπούλου, ζήτησε και πήδηξε μία τάξη διότι φοβόταν τον δάσκαλό της. Έτσι βρέθηκε συμμαθήτρια με την αδελφή της και αποφοίτησαν μαζί.

Γνώρισε τον συνθέτη Carl Orff αργότερα, το 1934, ως καθηγητή , στο Μόναχο. Η ίδια λέει: « ‘Ενιωθα ότι το επάγγελμα του πιανίστα δε με ικανοποιούσε. Έτσι πήγα στο Μόναχο, στη θρυλική πια σχολή Günther , για να ασχοληθώ με έναν κλάδο που ανέκαθεν με τραβούσε: Μουσική και Κίνηση».

Με αυτά τα εφόδια και την αγάπη της στο χορό, τη μουσική και τη διδασκαλία, ιδρύει το 1938 στην Αθήνα μια μοναδική στο είδος της σχολή.Η πινακίδα γράφει: «Σχολή Γυμναστικής, Ρυθμικής και Χορού, Πολυξένης Ματέϋ-Ρουσοπούλου».

Η σχολή Ματέϋ ήταν σχολή χορού, οι μαθήτριές της όμως μιλούσαν για πιο ουσιαστικές σπουδές, για ολοκλήρωση προσωπικότητας, για φιλοσοφική θεώρηση της ζωής, για φως, πίστη, δύναμη…

Με τη σχολή συνεργάστηκαν διάφορες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχν’ων, όπως οι: Νίκος Σκαλκώτας, Αργύρης Κουνάδης, Κώστας Κυδωνιάτης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Γιώργος Βακαλό, Γιάννης Μόραλης, Ευγένιος Σπαθάρης, Υβόννη Ντε Κίρικο, Γιάννης Μέτσης, Κώστας Μιχαηλίδης και μια πλειάδα άλλων φωτισμένων δασκάλων.

Στη σχολή Ματέϋ χόρεψαν, τραγούδησαν, σπούδασαν και πήραν τη φλόγα της ζωής της Πολυξένης πολλές «τυχερές» μαθήτριες, που με τον ίδιο ζήλο της δασκάλας τους φρόντισαν να μεταδώσουν τη γνώση, να σπείρουν ό,τι τόσο απλόχερα τους έδωσε.

Από το 1951 ως το 1956 λειτούργησε στη σχολή Επαγγελματικό Τμήμα τριετούς φοίτησης για την κατάρτιση δασκάλων «Ρυθμικής και Χορού». Στις απόφοιτες του τμήματος περιλαμβάνονται οι χορεύτριες Λία Μελετοπούλου και Ράνια Παπαδάμ. Από τη σχολή πέρασαν ακόμη η Γιάννα Φιλιπποπούλου, η Γίτσα Καρελλά, η Τούλα Χατζηγιαννάκη και δασκάλες που ίδρυσαν σχολές, και άλλες που διδάσκουν το Σύστημα Ορφ εδώ και στο εξωτερικό.

Λίγους μήνες πριν βγει ο 20ός αιώνας, στις 26 Σεπτεμβρίου 1999, έσβησε στα 97 της χρόνια μια σπουδαία γυναίκα. Η μουσική και η ποίηση τη συντρόφευαν ως το τέλος. Θυμόταν και απάγγελνε απ έξω κατεβατά ολόκληρα από Όμηρο, Αινεία, Γκαίτε, Σίλλερ και άλλους. Μέχρι λίγο πριν το τέλος, ανησυχούσε για την κατάσταση της μνήμης της, γιατί δυσκολευόταν να θυμηθεί τον Σικανέντερ, λιμπρεττογράφο του Μότσαρτ στο Μαγεμένο Αυλό…

Περισσότερα στο site της Σχολής Ματέυ…

Στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου έκανε μια γνωριμία καθοριστική για την υπόλοιπη ζωή της. «Ήταν η εποχή που η τριανδρία Δελμούζου, Τριανταφυλλίδη, Γληνού, είχε αναλάβει την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Μια μέρα μπήκε στην τάξη μας ένας νέος άνδρας, συνοδευόμενος από τον γυμνασιάρχη, ανέβηκε στην έδρα και άρχισε να μας διαβάζει αποσπάσματα από την Αντιγόνη του Σοφοκλή, σε μετάφραση Κωνσταντίνου Μάνου. Έπειτα μας μίλησε για τη δημοτική γλώσσα και τον δημοτικισμό ως πνευματική τοποθέτηση. Ήταν ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης, δάσκαλος και φίλος μου μέχρι το τέλος της ζωής του, που επηρέασε πολύ τη σκέψη μου. Υπό την επίδρασή του άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι η παράταξη στην οποία ανήκε η οικογένειά μου κάπου έσφαλε. Ότι δεν μπορούσε να βοηθήσει το Έθνος να πάει μπροστά, φυλακισμένη στα απατηλά ιδεώδη της προγονοπληξίας της».

Ο πατέρας της δεν έζησε τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πέθανε τον Μάιο του ’22 και λίγο αργότερα η μητέρα της διέλυσε την Ακαδημία και το σπίτι της Κουμουνδούρου, πήρε τις δύο της κόρες και εγκαταστάθηκε στη Λειψία.

Άρθρο στην εφημερίδα “Τα Νέα” της 7/6/1997 της Κάτιας Πετροπούλου…

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη παρουσιάζει το πρώτο επεισόδιο της σειράς podcasts «Χειρόγραφα ταξίδια», με τίτλο «Σύρος: Η άνοδος μιας νέας πόλης», διαθέσιμο αποκλειστικά σε όσους έκαναν προεγγραφή.

Η ιστορικός Ιόλη Βιγγοπούλου μάς ξεναγεί στη Σύρο μέσα από τις αφηγήσεις Ευρωπαίων περιηγητών από τον 16ο έως τις αρχές του 20ού αιώνα.

Ακούστε το podcast…

Ευχές για καλή χρονιά με υγεία, ευτυχία και ταξίδια!

Η Μαριέττα Ράδοβιτς γεννήθηκε το 1922 και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1940. Αρχικά γράφτηκε στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και μετά τον Πόλεμο μετέβη στο Πανεπιστήμιο της Iowa, όπου σπούδασε Βιολογία, Ζωολογία και Φυσική. Από το ίδιο Πανεπιστήμιο πήρε το διδακτορικό της δίπλωμα το 1953. Το 1961 επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέπτυξε σημαντική ερευνητική δραστηριότητα στο εργαστήριο Βιολογίας, που ήταν στα υπόγεια της Νομικής Σχολής στην οδό Σίνα. Μετά από δικές τις προσπάθειες ήρθε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και συγκεκριμένα στο εργαστήριο Βιολογίας, το πρώτο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Παρέμεινε ως επισκέπτρια καθηγήτρια στο ίδιο εργαστήριο για περίπου δεκατρία χρόνια και εν συνεχεία μεταπήδησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με διάφορες ιδιότητες και τίτλους. Συγκεκριμένα, το 1966 οργάνωσε το εργαστήριο ιστοχημείας στο κέντρο νευρολογικών ερευνών του Αιγινήτειου Νοσοκομείου και έκανε παραδόσεις μεταπτυχιακού επιπέδου στο μάθημα της νευρολογίας. Τον Απρίλιο του 1976 ίδρυσε στην Πάτρα μαζί με άλλα 22 μέλη την Ελληνική Εταιρεία Βιολογικών Επιστημών (ΕΕΒΕ). (περισσότερα…)

Ο Πασχάλης (Άλης) Μόσχος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922. Στα μαθητολόγια εμφανίζεται στο Νηπιαγωγείο την χρονιά 1927-28 και αμέσως μετά, την χρονιά 1928-29 στην Α’ Δημοτικού και παραμένει έως την Γ’ Δημοτικού την χρονιά 1930-31. Σπούδασε Νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.

Υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία και μετά με υποτροφία Fulbright σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο YALE .

Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε σε ναυτιλιακή εταιρεία στην Νέα Υόρκη.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε ως συμβολαιογράφος σε δικό του γραφείο.

Ασχολήθηκε εκτενώς με την ζωγραφική φιλοτεχνώντας σημαντικό αριθμό έργων.

Απεβίωσε το 1980.

Δείγμα από το εικαστικό του έργο το οποίο υπογράφει ως Ali (από το Άλης, υποκοριστικό του Πασχάλης):

Στο αφιέρωμα “Leading ARCHITECTS + INTTERIORS FIRMS in Greece” της εφημερίδας “Το ΒΗΜΑ” της Κυριακής 14 Δεκεμβρίου 2025 έδωσε ο Δημήτης Ποτηρόπουλος μία συνέντευξη με τίτλο:

“Στόχος μας είνα να κρατήσουμε την αρχιτεκτονική «ανήσυχη»”.

“Τα ζητήματα βιωσιμότητας βρίσκονται στο επίκεντρο της σχεδιαστικής μας προσέγγισης”

“Η σύγχρονη αρχιτεκτονική πρέπει να συνδεθεί με την επανεφεύρεση μιας νέας αφήγησης από την βιωσιμότητα μέσω της ανατροπής πρακτικών που οδήγησαν στην σημερινή περιβαντολλογική απαξίωση” (περισσότερα…)

Προκήρυξη Μεταδιδακτορικής Υποτροφίας στις Νεοελληνικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ 2026-202

Η Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, στο πλαίσιο της λειτουργίας της Έδρας Νεοελληνικών Σπουδών «Μαριλένα Λασκαρίδη», προκηρύσσει μία (1) υποτροφία για επισκέπτη ερευνητή. Η υποτροφία χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, με στόχο την προαγωγή της έρευνας στον τομέα των Νεοελληνικών Σπουδών.

Για το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027 προσφέρεται μία (1) υποτροφία σε ερευνητή/ερευνήτρια με διδακτορικό από το 2020 και μετά, για ερευνητική παραμονή στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, για περίοδο πέντε (5) μηνών. Η υποτροφία απευθύνεται σε ερευνητές/ερευνήτριες στο πεδίο των Νεοελληνικών Σπουδών που επιθυμούν να αναπτύξουν την έρευνά τους σε διεθνές ακαδημαϊκό περιβάλλον.

Οι υπότροφοι, οι οποίοι επιλέγονται αποκλειστικά από το Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ με ακαδημαϊκά κριτήρια, οφείλουν να διαμείνουν στην πόλη για το διάστημα που ορίζεται, προκειμένου να διεξαγάγουν την έρευνά τους.

Για περαιτέρω πληροφορίες και αιτήσεις σχετικά με την τρέχουσα προκήρυξη υποτροφιών, τους σχετικούς όρους, την αίτηση και τα δικαιολογητικά, επικοινωνείτε αποκλειστικά και ΜΟΝΟ μέσω της ιστοσελίδας του Πανεπιστημίου: https://tinyurl.com/mrx77w65

Προθεσμία υποβολής αιτήσεων: 2 Μαρτίου 2026

Το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2025 “έφυγε” ο Απόστολος, ο Τόλης Παπαοικονόμου, απόφοιτος του 1975, αρχιτέκτων, από τα ιδρυτικά μέλη της εταιρείας “A&M Architects”.

Η κηδεία του έγινε την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου στις 13.00 στο Α’ Νεκροταφείο.

Στις 23 Δεκεμβρίου 2025 έδωσε ο Κώστας Παπαηλιού μία συνέντευξη στην Naftemporiki TV στην εκπομπή “Index Ενέργεια” και τόνισε την αναγκαιότητα της ενεργειακής μετάβασης και την σημασία των ηλεκτρικών δικτύων στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Την σημασία να ενταθούν οι προσπάθειες για την επίτευξη της ενεργειακής μετάβασης καθώς και τον ειδικό ρόλο και συμβολή που μπορεί να έχει η CIGRE και ειδικότερη η ελληνική επιτροπή του Οργανισμού υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος της CIGRE Κωνσταντίνος Παπαηλιού κατά την εισαγωγική του Ομιλία στο άνοιγμα των εργασιών της 32ης Επιστημονικής Συνάντησης που διοργάνωσε η Ελληνική Επιτροπή CIGRE με θέμα «Προκλήσεις στην εποχή της ενεργειακής μετάβασης» την Πέμπτη και Παρασκευή 11 και 12 Δεκεμβρίου.

https://energypress.gr/news/papailioy-anagkaiotita-kai-monodromos-i-energeiaki-metabasi-i-krisimotita-toy-systimatos

Ο Νικόλαος Μαγιάσης γεννήθηκε το 1914 στις Βρυξέλλες. Προερχόταν από εύπορη οικογένεια, που μετανάστευσε στην Αθήνα και ήταν ζωγράφος, αλλά δεν είχε σχέση με τον εξ Αιγύπτου διακεκριμένο ζωγράφο Βασίλειο Μαγιάση. Η μητέρα του ήταν κατά πάσα πιθανότητα Γαλλίδα και ένας αδερφός του ήταν ιπτάμενος της Πολεμικής Αεροπορίας, που υπηρέτησε στη Μέση Ανατολή.

Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης μόνον το έτος 1926-27 και αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το 1936.

Στην αρχή της Κατοχής, όπου κάθε άλλο παρά γερμανόφιλος ήταν, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, συνελήφθη και η ποινή, που του επιβλήθηκε ήταν τετράμηνη φυλάκιση και διετής εξορία. Για να αποφύγει τον εκτοπισμό οι Γερμανοί τον πλησίασαν, του πρότειναν συνεργασία και αυτός δέχθηκε να προσληφθεί σε γερμανική υπηρεσία ως διερμηνέας, δεδομένου ότι γνώριζε πολύ καλά τα γερμανικά. Το γεγονός αυτό τον ώθησε να συνεργαστεί με τον εχθρό και σιγά-σιγά να μεταστραφεί σε εγκληματία.

Αρχικά έδρασε στην Αθήνα και, παρά τις εκκλήσεις του πατέρα του να σταματήσει, συνέχισε να συνεργάζεται με τους Γερμανούς, εστάλη αρχικά στα Χανιά και αργότερα στις Μοίρες Ηρακλείου, όπου υπηρέτησε ως διερμηνέας της Γκεστάπο και εξελίχθηκε σε βασανιστή. (περισσότερα…)

«Έγκλημα στο Ντράφι» – Μια αστυνομική μαύρη κωμωδία

Τεχνοχώρος Φάμπρικα – Γκάζι από 11/1/26, Κάθε Κυριακή στις 18:30

Ο Θάνος Πάλλης προσκαλεί για δείπνο στο σπίτι του, απομονωμένο στο «εξωτικό» Ντράφι, μια καινούρια του γνωριμία, το Μάνο Στάικο. Η γυναίκα του Θάνου, Μαργαρίτα, έχει σοβαρές αντιρρήσεις για αυτήν την πρόσκληση. Θα αποδειχτεί ότι είχε δίκιο, αλλά όχι για τους λόγους που νομίζουμε. Στη μοιραία βραδιά εμπλέκονται και δύο άλλα άτομα: η φίλη του ζευγαριού, ατάλαντη ηθοποιός Τζίνα Κουφάτου, και μια εκκεντρική πνευματίστρια από το Τέξας, η Σάμι Γκαν. Οι προβλέψεις της Σάμι θα περιπλέξουν κι άλλο τα πράγματα – άραγε έχει το κληρονομικό χάρισμα ή είναι απάτη; Οι ανατροπές συνεχίζονται με την εμφάνιση της δίδυμης αδερφής της Μαργαρίτας, της Ρόζας, και οι εξελίξεις επιταχύνονται, ώσπου στο τέλος… Ας πούμε ότι λιγότεροι από τους μισούς θα ζουν, αλλά όσοι τα καταφέρουν θα περάσουν καλά!

Το «Έγκλημα στο Ντράφι» επιστρέφει και η σκηνοθέτης Πηγή Μπουκουβάλα μας προτετοιμάζει για εκπλήξεις

https://cultureloversgr.blogspot.com/2025/11/blog-post_28.html

30 χρόνια προσφοράς: Ένα δημιουργικό έτος ολοκληρώνεται με επιτυχία. Μια χρονιά ορόσημο ολοκληρώνεται για το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη με δυο ξεχωριστά γεγονότα που φωτίζουν την τριακονταετή δημιουργική πορεία, το πολυσχιδές έργο και την προσφορά του στον Πολιτισμό, την Παιδεία, τη Ναυτιλία.

Βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη τιμήθηκε με Βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών, για τη μεγάλη και συνεχή προσφορά του στους τομείς του Πολιτισμού και της Παιδείας, στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Η διάκριση αυτή αποτελεί επισφράγιση της διαχρονικής μας πορείας και πηγή έμπνευσης για τη συνέχιση και την περαιτέρω ενίσχυση του έργου μας.

Ανάδοχος της Φ/Γ ΚΙΜΩΝ ο Πάνος Λασκαρίδης

Η ονοματοδοσία της πρώτης φρεγάτας FDI Belharra «ΚΙΜΩΝ» από τον Υποναύαρχο ε.τ. και Πρόεδρο του Ιδρύματος, Πάνο Λασκαρίδη, στη Λοριάν της Γαλλίας, φέρει ισχυρό συμβολισμό και αποτυπώνει τη διαχρονική στήριξη και προσφορά του στον τομέα της εθνικής άμυνας και στο Πολεμικό Ναυτικό.

Πιστοί στο όραμα και στις αξίες μας, συνεχίζουμε να επενδύουμε στον άνθρωπο, στη γνώση και στην κοινωνία, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.

Βράβευση του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη από την Ακαδημία Αθηνών

Τελετή ονοματοδοσίας της φρεγάτας «Κίμων» στη Λοριάν της Γαλλίας

Κλάμα ή κραυγή; To «Cry» διαπραγματεύεται τα όρια της συλλογικότητας, εξετάζει τη γέννηση της βίας και σηματοδοτεί τον θάνατο της ευγένειας, με το χαμόγελο στα χείλη ασφαλώς.

Το «Cry» είναι ένα έργο για τα όρια της ευγένειας – εκείνες τις μικρές, έτοιμες φράσεις που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Ένα έργο για την ελευθερία – τη δική μας, την οποία εγκαταλείπουμε για να περισώσουμε αυτήν των άλλων. Ένα έργο για τη γέννηση της βίας – ένα χαμόγελο, φυσικά.

Σε αυτό το άνετο σκηνικό περιβάλλον όλα μοιάζουν να κυλάνε «κανονικά», ο Νίκος Καραθάνος παρακολουθεί ευγενικά τις δυο γυναίκες, όχι, δεν υπάρχει τίποτα που λέγεται για να προσβάλει τον άλλο, αλλά όσο περισσότερη ευγένεια και υποχωρητικότητα εμφανίζεται τόσο μεγαλώνει η οργή και η έλλειψη συνεννόησης κάτω, πάντα, από τα χαμόγελα.

Η παράσταση που παρουσιάστηκε σε Γενεύη, Αθήνα και Λάρνακα, έρχεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη μόνο για έξι παραστάσεις.

Παραστάσεις: Από 12 έως 27 Ιανουαρίου 2026 – Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 (περισσότερα…)

Μια ξεχωριστή σκηνική αναβίωση με έναν εξ ολοκλήρου ελληνικό θίασο με τον Γιώργο Δεπάστα να έχει κάνει τις μεταφράσεις των κειμένων στα ελληνικά και την Βίκυ Βολιώτη να ερμηνεύει.

Ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της σπουδαίας χορογράφου Pina Bausch, το Kontakthof, παρουσιάζει το Εθνικό Θέατρο από τις 17 Δεκεμβρίου, σε σύμπραξη με το Pina Bausch Foundation, 37 χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή του στην Ελλάδα, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, τον Σεπτέμβριο του 1988, από το Tanztheater Wuppertal. (περισσότερα…)

Ο Σύλλογος Philadelphia κόβει την βασιλόπιτά του στις 8 Ιανουαρίου 2026 στις 18.30 (περισσότερα…)

Η Αναστασία Προμπονά, Βιολόγος, Αφυπηρετήσασα Ερευνήτρια ΕΚΕΦΕ “Δημόκριτος”, απόφοιτος του 1975 έστειλε σχολικές φωτογραφίες από το προσωπικό της αρχείο με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την αποφοίτηση της τάξης της.

Από εκδρομή το 1973, όρθιοι από δεξιά: Έλση Βαρδάκου, Δημήτρης Γιάκας, Γιάννης Δημητρακόπουλος, (?), αριστερά Παντελής Χαροκόπος και Μαρία Χρυσοσπάθη(;). Κάτω με το μαντήλι η Φάνια Ορλώφ και δεξιά της η Δήμητρα Λεονταρίτη.

(περισσότερα…)

Στις 10 Δεκεμβρίου 2025 συμπλήρωσε η “Griechenland Zeitung” 1000 φύλλα, από την στιγμή που πρωτοεκδόθηκε 20 χρόνια πριν. Ήταν Σεπτέμβριος του 2005, πριν από 20 χρόνια και πλέον, όταν οι δύο ιδρυτές: ο Robert Stadler και ο Jan Hübel κράτησαν στα χέρια τους το φύλλο “μηδέν” της εβδομαδιαίας εφημερίδας και από τότε πιστοί στην υπόσχεση, που δώσανε ο ένας στον άλλον συνέχισαν μέχρι να συμπληρώσουν και να ξεπεράσουν τα “χίλια”, όπως τα αναφέρουν στα ελληνικά στο editorial της εφημερίδας.

(περισσότερα…)

Το 32ο Συνέδριο της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της CIGRE, που πραγματοποιήθηκε στις 11 και 12 Δεκεμβρίου 2025 στην Αθήνα, συνέπεσε με μια ιδιαίτερα σημαντική επέτειο: τη συμπλήρωση 50 ετών από την ίδρυση της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής. Η διοργάνωση σημείωσε μεγάλη επιτυχία, προσελκύοντας περισσότερους από 500 συμμετέχοντες από τον ευρύτερο χώρο της ενέργειας.

Την εναρκτήρια κεντρική ομιλία απηύθυνε ο Πρόεδρος της διεθνούς CIGRE (www.cigre.org) Κώστας Παπαηλιού (τάξη του ’63), αναδεικνύοντας τη σημασία της ενεργειακής μετάβασης για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο ομιλητής παρουσίασε επίσης άγνωστα ιστορικά τεκμήρια τα οποία αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα συμμετείχε στην CIGRE ήδη από το 1948, με εκπρόσωπο τον αείμνηστο διάσημο Καθηγητή του ΕΜΠ Γεώργιο Πετρόπουλο. Το αρχείο παραχωρήθηκε ευγενώς από την κόρη του, κα Ελένη Πετροπούλου, επίσης από την τάξη του ’63. (περισσότερα…)

Επιστολή του Διευθυντή της Σχολής, Prf. Dr. Alfred Romain με ημερομηνία 31.3.1940 προς την δεσποινίδα Maria Moseke. Ο διευθυντής υπογράφει με τον χαιρετισμό: “Heil Hitler!”, όπως επεβάλλετο εκείνη την περίοδο.

Βάσει της επιστολής ανακοινώνει ο διευθυντής  ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της Σχολής ανανεώνει για ένα τουλάχιστον έτος την θητεία της καθηγήτριας και ζητά την απάντησή της στην πρόταση της Σχολής.

Μία προσεκτική ματιά στον φάκελο αποκαλύπτει ότι η ταχυδρομική διεύθυνση είναι “Αραχώβης 11”, ενώ ως έτος ίδρυσης αναφέρεται το 1897.

(περισσότερα…)

Η Petman3D άνοιξε τις πόρτες της και φέρνει κάτι πραγματικά μοναδικό:

τρισδιάστατα μαγνητάκια ψυγείου με τη μορφή του αγαπημένου σας κατοικιδίου, φτιαγμένα αποκλειστικά από μία και μόνο φωτογραφία.

Η διαδικασία είναι απλή και απολαυστική.

Ανεβάζετε τη φωτογραφία του κατοικιδίου σας στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα και από εκεί αναλαμβάνει η ομάδα της Petman3D. Με τη βοήθεια σύγχρονων εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργούμε ένα ακριβές τρισδιάστατο μοντέλο, το οποίο εκτυπώνεται σε 3D printer ως προτομή. (περισσότερα…)