Οι καταγγελίες για διαφημιστικές κλήσεις στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δικτύων μειώθηκαν την περασμένη χρονιά κατά 46%. Η υπηρεσία με έδρα τη Βόννη ανακοίνωσε την Παρασκευή, ότι το 2023 έγιναν συνολικά 34.714 καταγγελίες, ενώ το 2022 64.704. Επειδή όμως υπήρξαν «πολλές ακραίες περιπτώσεις» κατά τη διάρκεια της περσινής χρονιάς η γερμανική αρχή επέβαλε ιδιαίτερα τσουχτερά πρόστιμα συνολικού ύψους 1,435 εκατ. ευρώ.
Η Έρση Αργυριάδου-Lange, αδελφή της Ρέας Αργυριάδου-Μυλωνά, απόφοιτος του Πολέμου, εμφανίζεται στα μαθητολόγια από το 1938, στην Α’ Γυμνασίου έως το 1944 στην ΣΤ’. Ήταν συγγραφέας με πλήθος βιβλίων στο ενεργητικό της.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Αυγούστου 1926, από μητέρα Ζακυνθινή και πατέρα Μυτιληνιό. Σπούδασε ζωγραφική και ιστορία τέχνης στο Mainz και τη Φρανκφούρτη της Γερμανίας. Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1972 με την ποιητική συλλογή “Σπάλαθρα” ενώ ασχολήθηκε και με τη μετάφραση. Έχει δημοσιεύσει 5 ποιητικές συλλογές, 3 μυθιστορήματα, 7 συλλογές διηγημάτων και 5 πέντε βιβλία ταξιδιωτικής λογοτεχνίας. Έχει τιμηθεί με το Α’ βραβείο Λουντέμη, το Α’ κρατικό βραβείο λογοτεχνίας, με βραβείο συνεισφοράς στα ζακυνθινά γράμματα καθώς επίσης με το Β’ βραβείο ποίησης στο Μιλάνο της Ιταλίας. Tο έργο της έχει μεταφραστεί σε πέντε γλώσσες. Το 2014 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κοράλλι το βιβλίο “Η παράξενη σοφία” και το 2016, το τελευταίο της, με τίτλο “Το γαλάζιο της γης” από τις εκδόσεις Περίπλους. Απεβίωσε στις 6 Ιουνίου 2018. Ο γιός της, Άγης Lange, αποφοίτησε από το γερμανικό τμήμα το 1982. Ο αδελφός της, Δώρος Αργυριάδης, ήταν στη σχολή μέχρι το κλείσιμό της στον Πόλεμο, σπούδασε ναυπηγός και έζησε στην Αμερική, ενώ ό άλλος αδελφός, ο Άλκης Αργυριάδης, που γεννήθηκε το 1930 και που λόγω του πολέμου δεν μπόρεσε καν να πάει στην Σχολή, ήταν καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Αντιπρύτανης (1983-1986) και Πρύτανης του ΕΚΠΑ, που όμως απεβίωσε πριν την ανάληψη των καθηκόντων του ως Πρύτανης, ενώ προς τιμήν του δόθηκε το όνομά του στο αμφιθέατρο στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου.
Το 1959 κυκλοφορεί η ταινία του Γερμανού σκηνοθέτη Fritz Lang „Das Indische Grabmal / The Indian Tomb”. Το 1955 ο Μάνος Χατζηδάκις γράφει το τραγούδι «Ιλισσός». Πώς τον λέν‘, πώς τον λέν‘ τον ποταμό, σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ (το μικρό μου μυστικό). Στις 19 Μαρτίου του 1960 εγκαινιάζεται το κλειστό γήπεδο της Λεωφόρου, το πρώτο κλειστό γυμναστήριο που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα, γνωστό ως «Τάφος Του Ινδού». Στις 17 Μαρτίου 461 μ.χ πεθαίνει ο Άγιος Πατρίκιος έχοντας ταυτίσει το τριφύλλι με την Τριαδικότητα. Από τον 1ο αι. το τριφύλλι συνδέεται με την τύχη και ο Παναθηναϊκός το υιοθετεί ως έμβλημα από το 1918.
Το 2024 ο Ιλισσός κυλάει ακόμα κάτω από τη Λεωφόρο, με πρασινάδες και πουλιά να κατακλύζουν την καλά θαμμένη κοίτη του. Την ίδια χρονιά και σε ξέφρενους ρυθμούς Bollywood, το COMOTIRIO, πιστό στην υπογράμμιση χώρων με ιστορικό φορτίο μέσα από τη σύζευξή τους με καλλιτεχνικά δρώμενα, συνδιαλέγεται με τον αστικό μύθο του κλειστού γηπέδου και της ευρύτερης περιοχής. Με δύο γλυπτικές εγκαταστάσεις μεικτών μέσων αναδεικνύει αθέατα στοιχεία του υπόγειου σταδίου, το οποίο πήρε το προσωνύμιό του «Τάφος Του Ινδού» από τις σκηνές της ομώνυμης ταινίας: λόγω της στενότητας, των επιπέδων και της απότομης κατηφορικής σκάλας θύμιζε την κατακόμβη του φιλμ.
Περισσότερα comotirio.com
Πεζοπορία στην κορυφογραμμή της Αθήνας, εύκολα.
Περίπου 3 ώρες.
Συμμετοχή στο tasoskavadellas@gmail.com
Έρχεστε με δική σας ευθύνη, το γνωρίζετε.
με πεζοπορικούς χαιρετισμούς από τους ex-DSA
Οι εκδόσεις Παρισιάνου παρουσίαζουν την Παρασκευή 5 Απριλίου στις 19:30 στο βιβλιοκαφέ Zatopek το βιβλίο της Γιώτας Βάσση “Φιλείν και Εράν”.
Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον έρωτα που μας μεταμορφώνει, μετατοπίζει τις σταθερές μας, αλλάζει τον προσανατολισμό μας, μάς παιδεύει, μάς εξάπτει και μάς πονά, και, εντέλει, μάς καταξιώνει ως υπάρξεις.
Κάθε έρωτας είναι μοναδικός, διαφορετικός, έχει τη δική του δυναμική. Ταυτόχρονα, ο έρωτας είναι καθολικός, άχρονος και πανανθρώπινος· συνάμα, εξαρτώμενος, σε κάποιον βαθμό, από την εποχή-πλαίσιο, καθώς ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι οι άνθρωποι ερωτεύονται σε ιστορικό, πολιτικό και πολιτισμικό κενό.
Ο Νίκος Αποστολίδης γεννήθηκε στην Κηφισιά Αττικής στις 11.12.1926. Από το 1938 μέχρι το 1942 φοίτησε στη Γερμανική Σχολή (γερμανικό τμήμα) και συνέχισε, όπου και τελείωσε το γυμνάσιο Κηφισιάς.
Πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια το έτος 1938-39 στην Α’ Γυμνασίου και παραμένει έως το έτος 1940-41 στην Γ’ Γυμνασίου. Η αδελφή του Ίρις είναι επίσης απόφοιτος της Σχολής.
Από το 1945 φοίτησε στη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ (Τμήμα Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών), από την οποία πήρε το δίπλωμα το 1953, αφού ενδιάμεσα υπηρέτησε στο στρατό (1948-1951).
Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Colorado School of Mines, USA (1953 – 1955) και στη συνέχεια εργάσθηκε για ένα διάστημα ως μηχανικός μεταλλείων στις ΗΠΑ (1955-1956).
Αφού επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάσθηκε ως υπεύθυνος παραγωγής και τεχνικός διευθυντής σε διάφορες μεταλλευτικές και βιομηχανικές εταιρίες (μεταλλεία Α. Αποστολίδη, μεταλλεία Σκαλιστήρη, ΜΥΚΟΜΠΑΡ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ, ΓΕΝΙΚΗ ΚΕΡΑΜΙΚΗ Α.Ε. (1956 – 1977).
Κατόπιν εργάσθηκε ως Γενικός Διευθυντής – Διευθύνων Σύμβουλος στη ΓΕΜΕΕ ΑΕ , θυγατρική της ΕΤΒΑ (1977-1979), και στη συνέχεια (1979 – 1982) εργάσθηκε ως Γενικός Διευθυντής του ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών). Εργάσθηκε επίσης ως μελετητής στην Ελληνική Εταιρία Βιομηχανικών και Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΕΛΕΒΜΕ) (1982 – 1984)
Από το 1984 έως το 1994 δίδαξε ως καθηγητής στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του ΕΜΠ, της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος.
Παράλληλα, υπήρξε μελετητής και τεχνικός σύμβουλος επιχειρήσεων (1985 – 2000).
Νίκος Αποστολίδης: “Ήταν ληστρικά τα δάνεια που λάβαμε από την Αγγλία;”…
Ο Νίκος Αποστολίδης “έκλεισε” τα 98 και τα γιόρτασε με ιστορίες…
Η ιστορική οικογένεια Αποστολίδη του Βόλου…
Ο Νίκος Αποστολίδης για τον εξάδελφό του Μαργαρίτη…
Ο Βύρων Κουρουνιώτης γεννήθηκε το 1924 στην Αθήνα και έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Καλλιθέα. ‘Ηταν γιός του Ιωάννη και της Ουρανίας και πρωτοεμφανίζεται στα μαθητολόγια της Σχολής στην Β’ Γυμνασίου την χρονιά 1937-38, παραμένει έως την Στ’ Γυμνασίου και αποφοιτά την χρονιά 1941-42 και όπως αναφέρεται στο βιογραφικό του όνειρό του ήταν να σπουδάσει στη Γεωπονική Σχολή της Γερμανίας. Όμως όταν έγινε η γερμανική Κατοχή εντάχθηκε στην αντίσταση, στην ΕΠΟΝ, στο αντάρτικο κίνημα και μετά στον ΕΛΑΣ. 19 ετών έφυγε στα βουνά και πολέμησε στο αντάρτικο Ρούμελης και μετά στην Πελοπόννησο.
Στη διάρκεια της Κατοχής έχασε τους 2 από τους 3 αδελφούς του. Ο μεγαλύτερος, ο Μικές Κουρουνιώτης, εκτελέστηκε από τους Γερμανούς ενώ ο μικρότερος, ο Αντώνης, πέθανε από φυματίωση λίγους μήνες πριν βρεθεί το εμβόλιο για τη φυματίωση.
Μετά την απελευθέρωση και τα Δεκεμβριανά συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία. Δεν εκτελέστηκε αλλά από το 1945 ως το 1949 «επισκέφθηκε» όλα τα όμορφα νησιά μας (τόπους εξορίας τότε) ως πολιτικός κρατούμενος: Αίγινα, Κέρκυρα, Σύρο και κατέληξε στη Γυάρο όπου μαζί με συγκρατούμενούς του, ενώ ζούσαν σε υποτυπώδη αντίσκηνα, έχτιζαν με βράχους που κουβαλούσαν μόνοι τους το «κολαστήριο» της Γυάρου όπως το ονόμαζε πάντα λέγοντας: «όταν μπήκαμε σ΄αυτή την κόλαση νοσταλγούσαμε τις σκηνές μας…»
Μετά το 1949 συνέχισε να είναι ενεργό μέλος του ΚΚΕ και της ΕΔΑ αργότερα. Παντρεύτηκε την Βασιλική Ζαχαρία και απέκτησαν μια κόρη την Ουρανία.
Στη Δικτατορία του 1967 γλύτωσε τη σύλληψη γιατί τον έκρυψαν επί ένα χρόνο, ίσως και περισσότερο, με κίνδυνο της ζωής τους, δύο «φιλοβασιλικές» και άρα υπεράνω πάσης υποψίας θείες του (από την πλευρά της γυναίκας του), που τον αγαπούσαν πάρα πολύ…
Κατάφερε να διαφύγει παράνομα στην Ευρώπη όπου έζησε κάποια χρόνια.
Απογοητευμένος από τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 απομακρυνόταν, σταδιακά, από την ενεργό πολιτική δράση.
Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ασχολήθηκε με το εμπόριο κινηματογραφικών ειδών και τον κινηματογράφο, μαζί με τον μόνο αδελφό του, που είχε επιβιώσει, τον Διονύση.
Μπορεί να μην κατάφερε να σπουδάσει γεωπονία όμως κατάφερε ν’αγοράσει ένα μικρό κομμάτι γης παραθαλάσσιο στην Αίγινα και ένα τρεχαντήρι. Σ’ αυτά αφιέρωνε όλον σχεδόν τον ελεύθερο χρόνο του μέχρι το τέλος της ζωής του ψαρεύοντας και αγαπώντας τη φύση και τα φυτά του. Κατάφερε να μεταμορφώσει ένα άγονο και αμμώδες έδαφος σ’ έναν μικρό παράδεισο δίπλα στη θάλασσα. Το έργο του συνεχίζει με περισσή αφοσίωση και ζήλο ο γαμπρός του Γιάννης Λάζαρης μέχρι σήμερα.
Πρόφθασε να χαρεί τον εγγονό του Αλέξη Κωτσόπουλο και τα δύο του δισέγγονα τον Βύρωνα και τον Άγγελο. Δεν πρόλαβε να γνωρίσει την δισέγγονή του Άννα.
Ενώ άντεξε παληκαρίσια όλες τις κακουχίες και τα βασανιστήρια δεν μπόρεσε ποτέ, μέχρι το τέλος, να συγκρατήσει τα δάκρυά του όταν θυμόταν την «επαίσχυντη», όπως την έλεγε, «Συμφωνία της Βάρκιζας» και την παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ.
Πέθανε το 2008 βαθειά πικραμένος από την «κατάντια», όπως έλεγε, και την πολυδιάσπαση του κινήματος.
(*) το βιογραφικό του το οφείλουμε στην κόρη του Ουρανία Κουρουνιώτη και είναι αναρτημένο μαζί με την φωτογραφία του στην ιστοσελίδα http://www.aylonfilmarchives.com/
karellas_outlines
Με ιδιαίτερη χαρά θα υποδεχθούμε στην αίθουσα εκδηλώσεων της Σχολής μας, την Τετάρτη 27 Μαρτίου 2024, στις 11:55, τον καθηγητή Σωτήριο Καρέλλα , στο πλαίσιο της σειράς εκδηλώσεων Φυσικών Επιστήμων, Science Moments. Ο ομιλητής θα αναπτύξει το θέμα:
«Οδεύοντας προς την κλιματική ουδετερότητα – Τα ενεργειακά συστήματα του μέλλοντος»
παρουσία των μαθητριών και των μαθητών της 10ης και 11ης τάξης και στη συνέχεια θα δεχθεί ερωτήσεις από το κοινό και θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση.
Ο κ. Σωτήριος Καρέλλας, καθηγητής στον τομέα Θερμότητας της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Διευθυντής του Εργαστηρίου Θερμικών Διεργασιών, επισκέπτης καθηγητής στο Technische Universität München και στο Universität
Bayreuth της Γερμανίας, μιλά για νέα ενεργειακά συστήματα, τα οποία προσφέρουν ελπιδοφόρους τρόπους για τη μείωση των εκπομπών CO 2 και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
Στο πλαίσιο της παρούσας ομιλίας θα παρουσιαστούν οι στόχοι, οι οποίοι έχουν τεθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για κλιματική ουδετερότητα, ενώ θα αναλυθούν ενεργειακά συστήματα που αναμένεται να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών σε κεντρικές και αποκεντρωμένες εφαρμογές.
Σας προσκαλούμε, λοιπόν, θερμά να παρακολουθήσετε την εκδήλωση σε απευθείας μετάδοση μέσω live-streaming, ακολουθώντας στις 27.3.24 και ώρα 11:55 τον ακόλουθο σύνδεσμο:
Join Zoom Meeting
https://us06web.zoom.us/j/89056854800
Meeting ID: 890 5685 4800
Σε νέα μετάφραση της Έμης Βαϊκούση (’76) κυκλοφόρησε προσφάτως ο “Γαλάζιος Άγγελος“, το σημαντικό μυθιστόρημα του Heinrich Mann (εκδόσεις Ίνδικτος).
Ο καθηγητής Ράας, εργάζεται σε ένα λύκειο και είναι ο τυπικός, παλαιών αρχών αυστηρός δάσκαλος, που ζει μια άχαρη και άδεια ζωή. Δεν ξέρει τίποτα άλλο από σπίτι-δουλειά και το αντίστροφο. Ο συνδυασμός του δράματος του καταπιεσμένου καθηγητή, του κυνισμού με τον οποίο τον χειρίζεται η Λόλα την οποία έχει γνωρίσει σε ένα καμπαρέ, η αντίθεση του αυστηρού περιβάλλοντος του σχολείου και του βρώμικα αισθησιακού περιβάλλοντος του καμπαρέ, συνθέτουν μία ατμόσφαιρα εκρηκτική, ακραία όσο και μαγευτική.
Στο ένθετο «Β2/Βιβλία» της εφημερίδας «Το Βήμα» που κυκλοφόρησε την Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2024, δημοσιεύτηκε κείμενο του βιβλιοκριτικού Γρηγόρη Μπέκου για τον Γαλάζιο Άγγελο με τίτλο “Η πτώση ενός τυράννου“.
Am Montag, dem 25. September 2023, nahm die international erfolgreiche Rednerin Esther O’Callaghan virtuell an unserer naturwissenschaftlichen Veranstaltungsreihe „Science Moments“ teil.
Ihr Vortrag fokussierte sich auf das stets aktuelle Thema „The future of work and learning“. Als Gründerin und CEO von hundo.xyz gilt sie als Expertin für neue Karrieremöglichkeiten im Metaversum und Web 3. Ihr Anliegen ist es, der jungen Generation Gen Z die nötigen Fähigkeiten zu vermitteln, um überall auf der Welt arbeiten und lernen zu können.
Während des Vortrags erläuterte sie den Unterschied zwischen Web 2 und Web 3 und unterstrich moderne technologische Berufe wie Community-Management, Programmierung, Blockchain-Entwicklung, digitales Marketing und „Zero Knowledge“, sowie kreative Berufe wie Digitalarchitektur und digitale Mode, die die Möglichkeit bieten, digitale Welten zu gestalten.
Wir hoffen, dass das Thema für unsere SchülerInnen Anreize und Impulse geschaffen hat, sich mit dem digitalen Zeitalter auseinanderzusetzen.
Im Kunstunterricht schufen die SchülerInnen unter der Anleitung von Frau Enzmann und Frau Simantira Werke, die in einer Collage gesammelt wurden, die man ihr als Geschenk überreichte.
Με μεγάλη μας χαρά υποδεχόμαστε την πρωτοβουλία της DSA, η οποία προσκαλεί αποφοίτους όλων των ετών την Τετάρτη 29 Μαΐου 2024 στις 20:00 στην πρώτη βραδιά αποφοίτων.
Η εκδήλωση, η οποία διοργανώνεται με την υποστήριξη του Συλλόγου Αποφοίτων της DSA, θα πραγματοποιηθεί στους χώρους της Σχολής.
Παρακαλούμε, επιβεβαιώστε τη συμμετοχή σας μέχρι τις 30 Απριλίου 2024, συμπληρώνοντας την ακόλουθη φόρμα συμμετοχής.
Γεννημένος το 1944 στην Αθήνα, αποφοίτησε από τη Γ.Σ.Α. το 1962. Σπούδασε Νομική και Οικονομικές – Πολιτικές Επιστήμες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ στη συνέχεια απέκτησε διδακτορικό στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1974).
Διετέλεσε σύμβουλος στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και σε διάφορες επιχειρήσεις. Υπήρξε επίσης μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του Ο.Ο.Σ.Α. (1993-2000) και οικονομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού κατά το διάστημα 1994-2000. Χρημάτισε ακόμη Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (2000-2001), Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (2001-2004) και Υπουργός Εξωτερικών (2004). Το Δεκέμβριο του 2009 παραιτήθηκε από μέλος του Δ.Σ. του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη για να αναλάβει Πρόεδρος του Δ.Σ. στα Ελληνικά Πετρέλαια. Στις 11 Νοεμβρίου 2011 ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Είναι καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ο Τάσος Γιαννίτσης στις “Ιστορίες”…
Ανισότητητες, φτώχεια, οικονομικές ανατροπές στα χρόνια της κρίσης…
Γεννημένος το 1950 στην Αθήνα είναι απόφοιτος του 1968 και είναι γιος του Αρχελάου Αντώναρου, γελοιογράφου και της Γεωργίας Πρωτονοτάριου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δημοσιογράφος.
Το 1974 ορίστηκε ανταποκριτής του AXEL SPRINGER VERLAG AG καλύπτοντας τα Βαλκάνια ενώ στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Το 1992 επέστρεψε στην Αθήνα ως ανταποκριτής αυτή τη φορά για την Μέση Ανατολή.
Στις 2 Ιουλίου 2004 ορίστηκε αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος ενώ στις 23 Οκτωβρίου 2008 ορίστηκε με απόφαση του πρωθυπουργού κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Καραμανλή.
Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 συμπεριελήφθη πέμπτος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας χωρίς αρχικά να εκλεγεί. Την ίδια μέρα όμως λόγω της παραίτησης του επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας, Γιώργου Σουφλιά, η 5η θέση έγινε εκλόγιμη με συνέπεια να εκλεγεί εν τέλει βουλευτής. Το 2013 ανέλαβε Εκπρόσωπος Τύπου της ΕΚΤ στην Ελλάδα.
Έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία μεταξύ των οποίων αυτό του ιδρύματος Μπότση. Το 1994 εξελέγη πρόεδρος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε για αρκετά χρόνια, ενώ το 1982 εξελέγη πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής.
Die
DEUTSCHE SCHULE ATHEN
sucht zum 01.09.2024 für 3 Jahre (Verlängerungsmöglichkeit)
Stellenumfang: Vollzeit
eine Lehrkraft für die Grundschule
(1. bis 4. Klasse) als Klassenlehrer/in
Die konkreten Aufgabengebiete:
Klassenlehrer/in einer deutschsprachigen Grundschulklasse (1. Schuljahr)
Die Deutsche Schule Athen (DSA) ist eine deutsche Auslandsschule in Griechenland mit einem umfassenden Bildungsangebot für Kinder ab 3 Jahren vom Kindergarten über die Grundschule bis zum Deutschen Internationalen Abitur.
Wir erwarten:
• Lehrbefähigung für die Grundschule in Deutschland, Österreich oder der Schweiz
• Vorzugsweise mit Berufserfahrung als Klassenlehrer/in
• Deutsch als Muttersprache
• Interesse an interkulturellen Erfahrungen
• Moderne Methodik und Didaktik.
• Engagement für die weitere Schul- und Unterrichtsentwicklung
• Flexibilität, Teamfähigkeit, Belastbarkeit und Freude an der Arbeit mit Kindern
• Erwünscht sind Interesse/Erfahrung beim Einsatz digitaler Medien im Grundschulunterricht und/oder bei der Erarbeitung eines Medienkonzepts
Wir bieten:
• ein angenehmes Arbeitsumfeld mit hohem Entwicklungspotenzial
• Gehaltseinstufung in Anlehnung an den deutschen Tarifvertrag der Länder (TVL)
• gute kollegiale Zusammenarbeit
• angemessene Bezahlung
Ihre aussagekräftige Bewerbung (Anschreiben, Motivationsschreiben, Lebenslauf, Lichtbild und Zeugnisse) richten Sie bitte in deutscher Sprache bis spätestens 01.04.2024 in elektronischer Form an bewerbungen@dsathen.gr
Ο Γιώργος Δεπάστας (΄63) υπογράφει τη μετάφραση της σαρδόνιας, σκοτεινής κωμωδίας “Ο Άσχημος” του Marius Von Mayenburg, με πρωταγωνιστές τους Ορφέα Αυγουστίδη, Γιάννη Κλίνη, Μαίρη Μηνά και Ηλία Μουλά, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή.
Τέσσερις ηθοποιοί σε οκτώ ρόλους εναλλάσσοντας σκηνές και χαρακτήρες με καταιγιστικό ρυθμό, σ’ αυτή την καυστική σάτιρα για τη βιαιότητα της σύγχρονης ναρκισσιστικής κοινωνίας, όπου η εικόνα και το κοινωνικό status καθορίζει πλέον, περισσότερο από ποτέ, τον πυρήνα της ύπαρξής μας.
ΝΕΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ Προφήτου Δανιήλ 3, Αθήνα 104 35, τηλ 2118005141
Περισσότερα: https://www.more.com/theater/asximos/
Είχε αρκετό κόσμο, των Βαΐων, πριν εκδράμουν όλοι για Πάσχα.
Πρώτα ποτίσαμε τα δεντράκια του Χρήστου. Μερικά αναπτύσσονται καλά.
Μετά βόλτα στα ψηλά της Πάρνηθας: Προς Μον Παρνές > διάσχιση Χούνης κάτω από το Μπάφι > Κοντά στο Φλαμπούρι > πηγή Κορομηλιά > Μεσιανό Νερό > επιστροφή από μονοπάτι πάνω από την περιφερική άσφαλτο του βουνού.
Μικρή στάση για γλυκό στο Μπάφι. (περισσότερα…)
Ο Πάνος Λουκάκος γεννήθηκε το 1949 και είναι απόφοιτος του 1967. Σπούδασε στη Νομική της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νομική Σχολή της Βόννης στο Δημόσιο Δίκαιο με υποτροφία από την «Friedrich Ebert Stiftung» που είναι συνδεδεμένη με το SPD.
Το 1968 ξεκινά την επαγγελματική του καριέρα ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Βήμα» κάνοντας πολιτικό ρεπορτάζ και αρθρογραφία και μετά από μία διετή διακοπή λόγω μεταπτυχιακών θα εργαστεί ως το 1983, οπότε θα μεταπηδήσει στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», όπου και θα παραμείνει μέχρι το 1990.
Από το 1990 έως το 1994 θα εργαστεί στην «Καθημερινή» ως αρθρογράφος αρχικά και ως διευθυντής στη συνέχεια και αμέσως μετά θα διατελέσει διευθυντής / εκδότης της εφημερίδας «Μεσημβρινή».
Όλο αυτο το διάστημα από το 1980 έως το 1996 εργάζεται παράλληλα και ως πολιτικός σχολιαστής της ελληνικής εκπομπής της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας.
Το 1996 έως το 2000 θα διατελέσει Βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και το 2003-2004 Αντιδήμαρχος Αθηναίων στα Πολιτιστικά, ενώ από το 2005 έως το 2010 θα ορισθεί Εντεταλμένος Σύμβουλος στην ΕΡΤ.
Η Έβη (“Παρασκευή”, το οποίο η μητέρα της ως δημοτικίστρια έγραφε με “β”) Στασινοπούλου γεννήθηκε στις 8.7.1924 στην Αθήνα και φοίτησε στη Γερμανική Σχολή από το 1936 έως το 1942. Συμμαθήτριές της ήταν η Βεατρίκη Δημητριάδου, η Δήμητρα Καρβελά, αλλά και η Νίκη Γουλανδρή, που παρακολουθούσε το γερμανικό τμήμα. Αμέσως μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε στο νηπιαγωγείο της σχολής και παράλληλα οργάνωνε και πρόσφερε συσίτιο, αφού παρότι είχε γραφτεί στο Πανεπιστήμιο οι Ανώτατες Σχολές ήταν κλειστές. Σπούδασε αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και το 1950, με το τέλος των σπουδών της εργάσθηκε ως καθηγήτρια στην ιδιωτική σχολή “Αθήναιον”, αφού ο αρχαιολογικός κλάδος ήταν τότε κλειστός για τις γυναίκες. Από το 1953 έως το 1954 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Ρώμη και το 1955 ξεκίνησε να εργάζεται ως επιστημονική βοηθός στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στον αποκιβωτισμό (επανέκθεση των αρχαιοτήτων) και ως επιμελήτρια της Συλλογής Χαλκών (1965-1973) έχοντας στο μεταξύ προσληφθεί από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Υπηρέτησε ως επιμελήτρια αρχαιοτήτων Ιονίων Νήσων στην Κέρκυρα και στη Βοιωτία, όπου ανέσκαψε το ανάκτορο του Κάδμου και οργάνωσε το Μουσείο στη Θήβα. Στην Εύβοια ανέσκαψε το Ηρώο στο Λευκαντί και αναδιοργάνωσε το Μουσείο της Σκύρου.
Το 1962 παντρεύτηκε τον Δημήτριο Τουλούπα, δικηγόρο και πολιτευτή από την Ευρυτανία, ο οποίος εκτοπίστηκε και φυλακίστηκε στην περίοδο της Δικτατορίας και σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1978.
Το 1979 έμεινε στο Βερολίνο ως υπότροφος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και κάνοντας μεταπτυχιακές σπουδές εργαζόμενη πάνω στο θέμα που την απασχολούσε από παλιά, τα γλυπτά του ναού του Δαφνηφόρου Απόλλωνα (Ερέτρια) και που παρουσίασε το 1982 ως διατριβή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, χρονιά που θα της ανατέθηκε η διεύθυνση της Α’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Έτσι συνεργάστηκε με τους μηχανικούς, που είχαν αναλάβει τα αναστηλωτικά έργα στην Ακρόπολη και έπεισε την Υπουργό Μελίνα Μερκούρη για την αποκατάσταση του κτηρίου Weiler στο οικόπεδο Μακρυγιάννη και τη χρησιμοποίησή του ως Κέντρου Μελετών της Ακρόπολης.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 31.12.89 αλλά δεν έπαψε να μετέχει στα Συμβούλια της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως και του Οργανισμού Ανεγέρσεως Νέου Μουσείου Ακροπόλεως δίνοντας παράλληλα διαλέξεις. Το 2004 κυκλοφόρησε το βιβλίο “Από την Πνύκα στο Παγκράτι“, μία επιλογή από τις επιφυλλίδες που δημοσίευσε στην εφημερίδα “Τα Νέα” από το 1990 έως το 2000.
Απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου 2021.
Έβη Τουλούπα: “Η Μεγάλη Κυρία της αρχαιολογίας”…
Η Έβη Στασινοπούλου – Τουλούπα σε μια συνέντευξη / video για τον “αποκιβωτισμό”…
Έβη Τουλούπα, η μεγάλη κυρία της Αρχαιολογίας…
Οι “Επτά Νάνοι” της Αραχώβης to 1989…
Ο Γεώργιος Σουρής παντρεύτηκε το 1881, σε ηλικία 28 ετών την Μαρή Κωνσταντινίδη, από τη Χίο, του γένους Αργέντη Ροδοκανάκη, με την οποία και πέρασε μια ευτυχισμένη ζωή αποκτώντας πέντε παιδιά. Η γυναίκα του επέμενε πως είχε έξι, συμπεριλαμβάνοντας και τον σύζυγό της που “καθώς ήταν αδέξιος και ανέμελος” είχε πραγματική ανάγκη μητρικής στοργής και φροντίδας.
Ο Σουρής πέθανε το 1919 στο Νέο Φάληρο και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη με τιμές στρατηγού. Από τα πέντε του παιδιά ο Κρίτων και η Αλεξάνδρα δεν απέκτησαν παιδιά.
Η Έλλη (Μοσχονά) έζησε στην Αγγλία όπου απέκτησε τέσσερα παιδιά, την Μαρί (άκληρη), τον Γιάννη ο οποίος υπηρέτησε ως πιλότος της RAF και σκοτώθηκε στην μάχη της Αγγλίας, τον Χαράλαμπο (άκληρος) και την Λητώ (Carathers) που απέκτησε μια κόρη (εν ζωή) την Jill που ζει στην Αγγλία.
Η Ηρώ παντρεύτηκε τον Ιωάννη Χαλμούκο και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά που φοίτησαν στην Γερμανική: την Ναυσικά και τον Τάκη, που δεν απέκτησαν απογόνους:
– η Ναυσικά Χαλμούκου (γεννημένη το 1921) πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια το έτος 1927-28 στην Α’ Δημοτικού και παραμένει έως το έτος 1936-37 στην Γ’ Γυμνασίου, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1940,
– ο Τάκης Χαλμούκος (γεννημένος το 1924) πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια το έτος 1930-31 στην Α’ Δημοτικού και παραμένει έως το έτος 1936-1937 στην Α’ Γυμνασίου, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1942.
Η Μυρτώ παντρεύτηκε τον Νικόλαο Δουμπιώτη (της οικογένειας των αγωνιστών από τα Δουμπιά Χαλκιδικής), τον μετέπειτα γνωστό Μακεδονομάχο Καπετάν Αμύντα (και μετέπειτα στρατηγό). Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ιωάννη και την Ελισάβετ, που φοίτησαν στην Γερμανική:
– ο Ιωάννης Δουμπιώτης κατετάγη εθελοντής στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και πέθανε στο Αλβανικό μέτωπο. Γεννήθηκε το 1917 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια από το έτος 1926-27 στην Γ’ Δημοτικού και παραμένει έως το έτος 1933-34 στην Ε’ Γυμνασίου, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1935,
– η Ελισάβετ Δουμπιώτη (Γιαννακοπούλου), (γεννημένη το 1920) εμφανίζεται στα Μαθητολόγια από το έτος 1929-30 στην Γ’ Δημοτικού, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1939. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Δημήτριο και τον Νικόλαο. Και οι δύο ζουν στην Αθήνα και έχουν ο μεν Δημήτριος τρία παιδιά (Αλέξης, Φίλιππος, Βεατρίκη), ο δε Νικόλαος τρία παιδιά (Ελισάβετ, Σμαράγδα, Γεώργιος). Από τα τέκνα του Δημητρίου Γιαννακοπούλου ο Αλέξης έχει αποκτήσει τρία παιδιά, ο Φίλιππος ένα και η Βεατρίκη δύο. Τα τέκνα του Νικολάου Γιαννακοπούλου έχουν αποκτήσει, η Ελισάβετ δύο, η Σμαράγδα ένα και ο Γεώργιος ένα.
